Stor suksess med små grep og ei ugle av ull

Det er ikkje ofte ein blir femten år, faktisk berre ein gong i livet og det må feirast. I tilfellet eg skal skrive om, hadde femtenåringen bursdag berre to dagar før konfirmasjonen. Det seier seg sjøl, at storstilt feiring var vanskeleg. Det enda opp med at eit  par olderforeldre og eit par besteforeldre, samt bursdagsbarnet sjøl med familie, skulle delta på den reduserte femtenårsbursdagen.

Ho kom på det ein time før me skulle møtast. SMS-melding blei sendt til dei "gamle", at me skulle ta på det kulaste kostymet me hadde og det største smilet, her skulle det vera kostymeselskap.
Ein time var i knappaste laget, men me svingte oss rundt og kom presis til selskapet, og suksess blei det.
Bestefaren ved hjelp av bestemora sin sommarcape, blei supermann. Oldefaren fann fram smookingskjorta, fjellnikkersen og cowboyhatten, så han blei ein blanding av ymse stilartar.

Bestemora er van med å kle seg ut, så ho støtte ikkje på problem.
Eg, som er oldemora, fann fram fotsid kjole, ekte minksjal og hatt med hane. Bursdagsbarnet og mor hennar, hadde handla kostymet sitt i Bergen på lageret til teateret. Her er fire kvinnelege utkledde generasjonar samla på eit brett.


Selfie måtte til. Mannen i huset var bortreist, så han fekk ikkje vera med, stakkars.

Dette blei ingen kjedeleg femtenårsfeiring og etter konfirmasjonen kan ho, saman med yngre gjester, feira bursdagen for andre gong.

På handarbeidsfronten går det i å utvide byen i hagen og å filte mønster på kjøkenstol-sitjeunderlag.

Ugla blir først teikna på eit spesialpapir, som blir lagt på sitjeunderlaget og filta etter strekane. Når motivet er ferdig, fjernar ein papiret med å skvette vatn på, då løyser det seg opp.

Byen veks, dag for dag.

Torsdag var det tur i skogen, med mat, sjokolade med krem og turorienteringskart. Eg som ikkje forstår døyten av strekane på kartet, har skaffa meg kartmappe og kart, som eg heng på magen. Det ser særs tøft ut og no går eg i kartlære hos folk som er meir røynde på dette området enn eg
.

Kva er dette?

Det er sopp som veks på eit berg av hestelort. Veit ikkje om soppen er etande, trur ikkje eg ville ete den heller.

Eg har skrive før om min suksess med Norsk Tipping. Under turen på torsdag peip det i melding på mobilen. Det var Norsk Tipping, som ville gratulera meg med gevinst på femti kroner i Vikinglotto. Like etter peip det igjen og eg sa som spøk, det er sikkert Joker som vil gratulera med gevinst. Stor var lotten, då meldlinga blei lest høgt, gratulerer med gevinst på kr tretti i Joker.

Til slutt utsynet frå vindauga til ei veninne. Vindmøller under bygging. Flott syn!

#vindmøller #ugler #bursdag #utkledning #supermann

Norsk tipping har lagt sin elsk på meg

Eg får stadig små koselege meldingar frå Norsk tipping, via 2020.
12. januar skreiv dei i ei melding til meg:
Hei Åshild, du har vunnet kr 105 i Vikinglotto. Vi gratulerer!
Med jamne mellomrom kom det fleire slike meldingar, med same tekst, men med ymse storleikar på beløpet.
5. februar kr 45 i Lotto
26. mars, kr 45 i Lotto
30. mars, då skreiv dei ikkje summen, berre at eg hadde vunne i Joker og måtte kontakte kommisjonæren. Det trong eg ikkje, eg visste kor mykje eg hadde vunne. kr 449 tusen kroner. Dette hadde dei ringt meg om.
10. april kr 50 i Lotto
13. april kr 30 i Joker
16. april kr 50 i Lotto

I alle år har eg sendt inn Jokerspel.  Kortnummeret er lagra bak pannebrisken, og skulle det dukke opp på skjermen, var det katastrofe om eg ikkje hadde levert.
Vikinglotto og Lotto spelar eg meir sporadisk over nettet og innsatsen er aldri meir enn femti kroner pr. gong.
ooooooooooo

Dei dagane påskeveret var kaldt regn og ca 2 til 4 grader, blei utelivet droppa og med innesysler gjekk dagane fort.
Min nye hobby, måling på vinflasker, har slått ut i full blom. Dei første eg produserte er vist på bloggen før. Det var nokre pene og pyntelege damer og ein mann.
Dei nye er meir hekseaktige, mørke i fjeset og store hender.
Dette er den første heksa, som no er plassert i Trollskogen.

Seinare er desse tre heksene komt til. Dei skal monterast  på ei fjøl og kallast heksedans.

Løvlisjalet, strikka i alpakka og silke, blei gjort ferdig i påska.

Nokre fine dagar har me blitt berika med i påska, bl.a i dag. El-syklane blei testa for ein lengre tur. Halvanna time tok turen. Syklane blei parkerte ved vegen, før fjellturen starta.

Årets fårikålproduksjon er i rute

Sol og skyer over Kattnakken

Særs godt med sjokolade med krem på fjelltur

Akkurat nok snø til ein snøball

oooooooo
For mange år sidan, var ma'en sin hobby å lage vin. Det var mykje søl og mykje arbeid og ikkje smakte vinen så godt heller. Den blei lagra i eit rom i kjellaren, som me kalla vinrommet. Der stod vinen i hyller, upåakta i sytten år. No i påska var tida inne for å smake på produktet. Til vår store overrasking var ein del av vinen kjempegod, nam nam.
Han hadde nytta både blåbær, rips og solbær som råstoff.

Ikkje verst farge på denne og smaken var som sherry

Dett var dett, for denne gongen.

#vinlaging #tur #strikking #hobby #heks #el-sykkel

Tre glade ting i ei vinflaske

For det første, kan ein bli temmeleg glad og opprømt, når ein drikk innhaldet av vinflaska. Sjølvsagt kan ein bli det motsette og,  viss ein pøser i seg for mykje av stoffet, men det må ein passe seg for.

Så sit ein den tomme flaska til side og tar den igjen når ein kjenner på seg at kreativiteten er i bløming. Då er det stor gleda i å finne fram måling, voksduk, vattkuler, etc. og la fantasien få fritt spelerom. Ein målar og kosar seg.

Når produktet, altså vinflaska, står fiks ferdig og ein går ut i hagen og tenkjer ut kor det vil passe best, då blir ein òg glad.

No er eg så heldig at eg slepp å tvangsdrikke for å få nok flasker til å dandere, eg har fleire i familien og vener, som nyt ei flaske og to i ny og ne. Dei er berre glad for at eg vil ha tomgodset. 
#diy #gjenbruk #hagepynt #hobby

Sniglerådet frå internett virkar, oppskrift følgjer + andre oppfinningar


Syns ikkje eg kunne ha sniglar som hovudbilde på blogginnlegget, difor desse tre filta kyllingane frå i fjor.

Rådet kom på ei facebookside, trur eg, og dette ville eg prøve. Har prøvt mange råd før og, men det ser ut som om denne metoden virkar.
Altså man tager:
3 cl sprit
25 g spraymalt (frå Europris)
1 l vatn
blander dette på ein mjølkekartong.
Dette rekk til fire-fem kartongar.

Eg hadde ikkje sprit i hus, så eg storma vinmonopolet og spurte etter det billegaste brennevinet som var å oppdrive. Tilfellet ville, at lenger borte i lokalet stod  barnebarnet mitt  på 18 år og han hadde følgje med nokre jenter på same alder. Sidan det var noko pinleg at farmora storma polet og forlangte billeg brennevin, måtte det snarast ei forklaring til. Sniglefella blei presentert, men barnebarnet, som er ein spøkefugl, visste ikkje heilt om han skulle tru på soga til farmora.
203 kr måtte eg ut med på polet, men kva gjer ein ikkje i kampen mot det ufyselege krapylet, som et reint i ein hage på ein blunk. I flaska frå polet og posen frå Europris, har eg stoff til sniglefeller i lange banar. Blir ikkje brennevinet oppbrukt, kan det  alltids brukast i gløggen til jul.


Sidan det ikkje er særleg vakkert med mjølkekartongar flytande rundt huset, sydde eg saman ein bit voksduk og tredde utanpå kartongen. Den blir flytt over til ein ny kartong, når sniglekartongen skal kastast i restavfallet.

Her er fangsten i ei felle, etter nokre dagar ute.


Så vil eg dela ein ide eg fekk i dag og det har ikkje noko med sniglar å gjere.
Det hadde seg slik at den gamle regnbuksa mi ikkje var tett lenger. Sist den var i bruk, blei eg våt som ei kråke får livet og ned. Ny blei kjøpt, men som alle veit, er det ikkje kjekt å skitne til ei ny bukse første dagen. Når ein går turorientering må ein klatre og vasse gjennom myr og anna skit, med det resultat at buksa må vaskast etter kvar gongs bruk. Her er det den lure ideen kjem inn. Beina på den gamle buksa blei kutta under kneet, fekk seg ein løpegang øvst, strikk blei tredd i og vips hadde eg praktiske og lette leggisar. No er det berre dei som treng vask etter tur og buksa under er like rein.
Slik såg dei ut etter dagens tur.
Det var ikkje fritt for at mine turveninner blei imponert over ideen.


Ein dag gjekk eg forbi ei korg med garn til nedsett pris. Det er noko ei strikkeglad ikkje kan ignorere og kjøp kom i stand. Nytt Løvlisjal er på pinnane her.


Elles ventar eg på at filteånda skal kome, slik at desse to hekla og tova sitjeunderlaga skal få seg eit motiv. På den eine skal det filtast ei ugle, den andre veit eg ikkje heilt enno.

Sidan eg er oldemor, må eg få skryte av oldebarnet, som er særs flink å sparke fotball. Her står ho til venstre i bildet. Pokalen vann laget hennar, som beste 15 årslag jenter i Hordaland. Gliset går frå øyre til øyre, både hos ho og veninna.


I Eventyrskogen er figurane blitt våte og skitne, etter alt regnet som strøymer ned, dag etter dag. Askepott var blitt grøn i fjeset, kjolen var hol i hol og capen full av skit. Det blei sydd ny kjole, fjeset blei vaska med whitesprit og capen tatt med heim til vaskemaskina. Under capen var det tydelege spor av vepsebol.


Det nye greintrollet er komen på plass i Trollskogen

Det er ikkje alltid ein treng lage troll, her viser naturen sjøl sine kunstverk.



Før blomesesongen byrjar for fullt, er det fint å pynte opp i hagen med litt sjølvlaga pynt. Dette er små flasker, litt måling, ein bit voksduk og to, samt vattkuler. Dei står for ein støyt, så sjøl om det regnar, er dei like fine.

Til slutt viser eg litt av byen i hagen. Den har fått mange nye hus og hotellet har fått seg eit anneks.


Ei lita ugle har vagla seg ein stad over byen.


Sist, men ikkje minst, ma,en har fått seg El-sykkel og eg endeleg nokon å sykle saman med. Han har alltid sagt at det ville han ikkje ha, men etter at eg blei nesten halvmillionøse etter Jokervinsten sist torsdag, og sa offentleg at noko av pengane skulle brukast til El-sykkel til ma'en, kunne han ikkje stå imot og takka gladeleg ja, til ein sykkel til 33000 kroner. Sjølvsagt mykje dyrare og finare enn min, men det får eg leve med. Eg er kjempefornøgd med min DBS damesykkel.

#el-sykkel #joker #troll #fotball #hagepynt #strikking #hekling #påskepynt #brunsnigelfelle
 

Kjempegodt tips til høgt lesartal

Slit ein med liten interesse for bloggen sin, kjem eg her med eit kjempegodt tips, som eg har opplevd sjøl.

1. Sørg for å vinne ein stor gevinst i lotto, eller Joker
2. Skriv eit innlegg om det i bloggen etterpå


Det var slik eg gjorde det og vips, så hadde eg nettavisa på øyra. Dei ville ha bilde av bloggaren, som skulle følgja blogginnlegget. Eg fekk òg opplyst at eg låg som nr fire på bloggtoppen.
Du store min, tenkte eg, først Sophieelise, tett oppfølgt av to andre  og så meg.

Eg måtte beint sende ei melding til mitt sekstenårige barnebarn, som følgjer med på slikt,  ho syns det var fantastisk. Eg berre seier det, kva barnebarn ville ikkje blir imponert over ei farmor på snart 78, som låg tre hakk lenger bak på bloggtoppen, etter Sophieelise.

No ventar eg berre på telefon frå Skavlan.

Akk ja, kor lenge blir Adam i paradiset, det er det store spørsmålet.
Men ein ting er sikkert, at om eg ikkje blir i bloggparadiset så lenge, så blir eg i alle fall lenge i lukkeland,  pga den store premien.

Som nemnd i førre blogginnlegg, hekla eg som ein gal i dei tre timane det tok frå meldinga om at eg var trekt ut som Jokerkandidat kom, til trekkinga på Tv.
No er hekleriet ferdig, filta og tova.

Etter at det var tova, syns eg det blei litt kjedeleg, så difor tok eg mønster etter denne vesle trefiguren, som blei filta på.

Dei andre to stolane skal og få sitjeunderlag.

Den eine skal få ei ugle filta på.


Denne tregreina fann me under ein ferietur i Loen, sommaren som var. Det er ikkje ofte det slumper til å finne noko som har både "armar og bein",

Med hjelp av det gamle skinnet som funka som sitjeunderlag før

og ymse anna, blei dette trollet til. Det skal med tid og stunder ut i Trollskogen, saman med dei andre trolla som står der.


#strikking #jokergevinst #hekling #bloggtoppen #toving #filting #troll #diy
 

Telefonen frå Hamar kom i går, eg fekk den store skjelven

Vel heimkomen etter turorientering, ringte telefonen. Ei hyggjeleg mannsstemme spurde om eg var eg, noko eg kunne svare bekreftande på. Så sa han noko, som eg ikkje fekk tak i, og ba han gjenta det. Om eg hadde spelt Joker på nett?  Det hadde eg jo. Har alltid Joker inne, pga at eg kan talrekkja utenat og vågar ikkje la vera å spele, i tilfelle akkurat den skulle bli trekt ut.

Du er kveldens Jokerkandidat, var den gledelege meldinga.

 Hæ og er det verkeleg sant, og no får eg hjartebank , var det eg fekk stamma fram. Han kunne bekrefte at det var heilt sant og at eg var sikra 272 000 kroner. Eg blei særs lukkeleg og lett til sinns, men hadde ikkje nerver til å bestemme opp og ned sjøl, direkte på Tv. Var nervøs for at jernteppet skulle senke seg over min forvirra hjerne, så Embla måtte til.
Sluttresultatet  blei 449 000 kr, vanvittig stor sum for meg. Det var ei som meinte det var synd at Jokeren ikkje slo til, men slik tenkte ikkje eg. Frå første stund rekna eg ikkje med meir enn dei første sikre kronene, ein kan ikkje deppa av det ein ikkje vann, då ville gleda synke i dass.
Den hyggjelege mannen ville veta kva eg kunne tenkje meg å bruke pengane til og det var ikkje lett på ståande fot å svare på,  eg sa oppussing av huset, men så kom eg på noko, eg vil kjøpe El-sykkel til ma'en, slik at eg får nokon å sykle saman med.

Det var kl 1810 den gledelege telefonsamtalen kom, og då var det ca tre timar til Joker og Vikinglotto kom på skjermen. Kva skulle eg finne på i mellomtida, for å få tida til å gå fortast mogeleg? Ma'en ble kommandert til å hente ei musserande, som me delte broderleg. I tillegg til dei styrkande dråpane, hekla eg som ein gal på eit sitjeunderlag. Då tida endeleg var inne, blei lukka stor i heimen, 449 000 var resultatet. Det var ikkje fritt for av meldingane strøymde på med gratulasjonar.
Her er det eg hekla i ventetida. Det skal bli eit tova sitjeunderlag på ein nymala kjøkenstol.

Elles veks byen i hagen. Den har no 22 hus, ei kyrkje, ein prest, to nonner og eit hotell.


Ei ny pute har ma'en fått seg til godstolen sin.

Slik såg den ut før.

#tipping #jokerpremie #vinnelukke #hekling #hobby #steinmåling

Trulovinga kom som ei overrasking


Det har seg slik, at eg er ein ihuga brukar av Storytel lydbok. I går, etter ei lang arbeidsøkt, sette eg meg i godstolen, med lydbok på øyra og hekleri i hand. Boka byrja med at ho og han råka på kvarandre heilt tilfeldig. Det er jo ofte slik romanar byrjar. Det eg syns var rart var at dei  plutseleg var trulova, men så gjekk opp for meg at eg hadde sovna der i stolen og i ein heil time hadde boka surra og gått rett inn i øyra mitt, utan at eg hadde registrert noko som helst.
Då var det berre å spole hendinga tilbake til byrjinga, slik at trulovinga ikkje blei ein hastesak.


Eg har alltid strikka og drive på med ymse handarbeid.
Dotter mi fekk ikkje strikkedilla før ho var femti og til barnebarnet kom dilla då ho hadde runda tretti, så det er alltid von i hengande snøre.
Her er eit eksempel på dotterstrikk, ho er bestemor, må veta.

Vottane er ho på vel tretti sitt verk. Nybyrjar som ho er, nøyer ho seg ikkje med vanleg vottestrikk,  magic loop blei løysinga for henne. Begge vottane blir strikka samstundes, på ein stor rundpinne.

Hekleriet i korga øvst, er den tolvte puta mi i sitt slag.
Her er dei to siste, som er ferdige.

Bak ser dei slik ut

Ein liten bamse med same boblene, sit i sofakroken.

Byen i den hausta hagen
Byen i hagen veks, og som ho skreiv ei facebookven, eg er blitt steingalen og det er heilt sant.

Prest og kyrkje må ein by med respekt for seg sjøl ha.

Tre nye hus står til tørk innandørs.

Her sluttar alt om strikking og byplanlegging. Dei som ikkje likar å lese om turar, høyreapparat osv. kan logge ut etter dette.

Eg stod på kjøkenet og høyrde kvasse lydar. Dei skreiv seg frå ein brunsnigel, som lista seg forbi på steinhellene framføre huset.
Dette er ikkje heilt sant, men nesten.

Høyreapparat er noko ein ofte må ty til i års alder. Det som verkeleg hende, var at då eg kom ut på gata med dei nye apparata i øyra, blei eg møtt med ein larm utan like. Det var den vanlege trafikken, som eg ikkje hadde høyrt på lange tider. Kvasse, skumle lydar og så høgt folk snakka!! Eg høyrde mi eiga røyst òg mykje skarpare
For ikkje å snakke om då eg vel heimkommen åt eit knekkebrød. Det var ikkje øyrens lyd å høyre pga tyggebråket.
Eg har klaga på ma'ens utydelege røyst, ja blei rett og slett småirritert over måten han snakka på. Ikkje slik no,
røysta når klår og tydeleg øyro mine og alt er fryd og gaman.
Om natta, når eg søv, har eg ikkje trong for å høyre godt. Det er snarare ein fordel å ikkje høyre alle lydar då. Dette elegante skrinet, er ein ladestasjon for høyreapparata. 

Fiskelukke?
Her kan det sjå ut som eg er råka bort i ei stor fiskelukke, men synet kan bedra.

Det var under steinsanking i denne stranda

at  fiskefunnet blei gjort. Ikkje veit eg kven som har slengt frå seg dette kadaveret av ein fisk.


På slike turar rundtomkring, kan ein oppleve spennande ting, f.ekspl denne tyskerbunkersen, som det kan hende spøker i. Eg syns eg skimtar eit spøkelse der, men det kan vera synsbedrag.

Visne blad som sola skin gjennom, lyser som gull.

Sist, men ikkje minst, matauk. Dette er nyplukka ramslauk.

Gamle damer

Kom ikkje her å sei at gamle damer kler seg i sekk og oske, nei me skin som utsprungne vårblomar, der me sit. 
Eigentleg tenkjer ein vel mest på haustblomar i vår alder.
Alle me er gamle teledamer, som held saman i tjukt og tynt og har festlege stunder saman, ikkje berre turgåing, men andre samkome og. Her frå torsdagstrimturen.

#strikking #hekling #steingalen #maling #tur #natur #turvener #høyreapparat
 

Kva leitar dei etter, damene på stranda? +Diy


Når eg  ikkje tar bilder, leitar eg og.
Her er min fangst. Kva i all verda, vil mange tenkje, det er jo berre stein, flate steinar. Det er ikkje berre berre....

Dette har eg brukt nokre av steinane til, laga meg ein liten by i hagen. Den skal bli mykje større etter kvart som steinane blir måla. På denne tida, når det ikkje blømer i hagen, må ein finne på noko anna og det er nettopp det som er gjort her. Ideen fekk eg frå Pinterest.

Nonnene står oppi fjellsida og ser ned på byen. Dei er min eigen ide...

Når målarkosten ikkje er i bruk, kjem heklenåla fram. Ei gul pute er nettopp ferdig og ei grøn er under arbeid.


Endeleg har eg fått Lotepusluve-mønsteret i hende. Hovudet mitt er mindre enn normalen, alle luvene blir for store. Eg har prøvt ei som var strikka i garnet som står i mønsteret, men luva enda på haka, så her må det brukast eit anna garn, tynnare. Viss nokon kan anbefale eit garn, som ikkje klør og som kan passe  til denne oppskrifta, blir eg særs takksam.

Turen til stranda starta grå og regntung. Her står to av steinsamlarane ved E-39 og har seg ein passiar.

Kjekt å kome over slike humoristiske innslag.

Me undra oss over kva plante dette kunne vera. Det var mange eksemplar av samme sort.

Best me gjekk, sigla danskebåten forbi.

Dette bildet har eg kalla "Dagdrøymande kvinne ved ei grind".

Det er ikkje rart det er mykje vatn i havet, slik som det fossar ned heile tida.

Til slutt, kvifor har eg åtte tiøringar på rad og rekke, som blir tatt i bruk kvar laurdag?
Svar: Eg legg dei på plata, under grautpanna, for at grauten ikkje skal brenne seg fast.

#strikking #hekling #natur #danskebåten #mynter #plante #lotepus #diy

Pinnane går som trommestikker under Tv-kvelden

Det er om å gjera å ha enkle strikk i nevane når tv-kvelden susar over skjermen med ymse innslag. F.ekspl det me kalla grandprix før i gamle dagar. Like kjedeleg då som no, sjølvsagt med enkelte få unnatak.
Her har eg laga to øyrevarmarar og eit sjal. Sjalet er det sjette i sitt slag.

Knapp og to rader knapphol bak, syns eg var lurt. Ofte kan ein ha trong for å strame det litt.

Dagen i går var ikkje av dei finaste. Innimellom yra og regna det, men det var ikkje til hinder for at me tok middagen med oss til Innigranskogenkafeen. Ved, middag og ymse anna, blei frakta i kvar vår ryggsekk.
Det stod indisk kyllingsuppe på menyen.


Drykken var sider

og som alltid, ein liten "kvessar" før måltidet.

Det eg hadde halde for meg sjøl og smugla med i sekken, var kvar vårt beger med riskrem, laga på laurdagens grautrestar. Han gjorde store auge ma'en, då denne overraskinga kom for dagen. Riskrem er noko av det beste han veit.


Snipp snapp snute, så var sundagen ein sagablott og mandagen eit faktum. Kva den skal brukast til, er framleis uvisst. Middagen må bli klippfisk med gulerøter, steikt flesk og poteter, ete innandørs, heilt utan sider og "kvessar".
Ute er det meir grått enn i går, og eg ønskjer alle ein fin mandag.


 

Vin i strikkeklubb

Det blei mykje lott og løye mellom maskene i går, då det blei servert vin i strikkeklubben.
Dagen i dag har gått med til å rekke opp det eg strikka i går.
Men når det er sagt, så er vin i strikkeklubb skikkeleg oppfriskande.
Slike mønster med eit kast og to i saman, bør strikkast i edrueleg stand.

Den gode og lystelege stemninga, inspirerte meg til å lese eigne dikt for klubbveninnene mine. Det blei skrive på laurdag, etter herrestafetten.

Eg var så inderleg lei av å sjå
VM på ski, at då
Ma'en reiste på hytta
ville eg underhaldninga bytta
Eg ville ikkje sjå, berre høyra
Ei lydbok fekk plass i mitt øyra
så eg ga meg hen
til Knut Nærum sin lystelege penn
Det eg ikkje visste
og som var det veldig triste
at jentene skulle gå stafett
og den fekk eg ikkje sett
Ma'en ringte og spurde, har du sett
jentene sin stafett?
Nei sa eg, har dei gått
og kva plassering har dei fått?
Har du kje sett, er du galen
du skulle nesten vore på Valen
Heile Norge jublar, og der sit du
uvitande som ei ku
Oj, sa eg,
og angra meg
for var det noko eg ville sjå
Så var det når Marit Bjørgen og co skulle gå
Herrane måtte eg i allefall sjå
meinte han då
så eg skrudde tv'en på
Trur du dei vinn, spurde eg
Tja, han meinte når dei først kom i sèg
kunne det hende
at lukka ville vende
Halvhjerta såg eg, mens eg vaska golv
men då klokka nærma seg tolv
blei spenninga så stor
at eg skreik med opphissa ord
Skund deg, skund deg, russaren er bak
no må du `kje vise deg svak
Giv på med det beste du kan
og han høyrde meg, den gjeve ankermann
for han suste i mål med den rette tæl
med russaren hakk i hæl
Eg fall på kne, mens tårene rann
eg var så glad for at Norge vann
og takka min skapar for at ma'en minte på
at eg stafetten måtte sjå

Dette trollet skal få kropp og seinare plasserast i Trollskogen. Første bildet viser før toving.



Eg sykla til stranda ein dag det var skikkeleg ruskever.

Plukka med meg flate steinar

Sjøl om eg absolutt ikkje har talent for teikning, morar det meg å streke opp litt på steinane eg tok med heim. Det er frå Pinterest eg hentar inspirasjonen.

No har eg netthandla ein pakke med tusjar, som eignar seg til å teikne på stein med. Netthandel er noko eg ikkje driv med til vanleg, men denne bestillinga gjekk som fot i hose, til mi store undring.

Dei som leste om humledrakta eg sydde til oldebarnet i Oslo, såg bildet av oldefaren som førebils modell. Her viser den rette modellen, han kledde humledrakta hakket betre enn oldefaren.

Elles tittar ramslauken opp under kristornen i Gullberg.


Det var tyst i grisefarmen, ikkje eit grynt var å høyra. Dei som var her sist eg gjekk framom, har nok enda på matbordet til folk flest.

#barnehagekostyme #strikking #toving #tur #steinmaling #ramslauk #strikkeklubb #vin #vindrikking

Magic loop-dilla og steinkunst

eEg byrjar med steinkunsten. Under appen Pinterest, kan ein finne mykje inspirerande. Denne steinkunsten syns eg var fin.

I går under trimturen, skulle eg demonstrere kunsten for mine to turveninner, men underlaget var skrått og resultatet blei heller misserabelt. Skal ein få det til så fint som bildet over, må ein nok samle høvande steinar og ha skikkeleg underlag.

Elles gjekk turen langs stranda i flott ver

og litt i skogen. Den lilla klatten på den store steinen, er meg sjøl.

Ein lavo dukka opp ved stien.

Ikkje alt som "prydar" naturen er like vakkert å sjå på. Det var ikkje mykje kvile å finne i denne stolen. Eg får seie som ein sa, denne stolen er ikkje å stole på.
Den rosa kulepennen hadde slutta å skrive.

Når eg ikkje rek langs land og strand, blir det mykje tid med strikkepinnane. Magic loop, som eg skreiv om i førre innlegg, er no blitt ei dille. Særs praktisk er det når eg skal strikke utan oppskrift og skal ha to av same sorten. Før har eg skrive opp alle aukingar og fellingar osv, for å få den andre lik. Det slepp eg no. Dette skal bli hender til eit troll, som til slutt skal tovast;  strikka på same rundpinne.
Eg har skaffa meg typen pinne, som vaieren kan bytast med ymse storleikar.

Dei tynne føtene til Arne&Carlos-dokkene eigna seg ikkje til denne strikkemetoden. Det gjekk for trått, syns eg.

Denne dokkebuksa gjekk fint å strikke med magic loop.

Litt matlaging kan eg òg flette inn her. Laksen gjekk ut på dato, og difor blei den selt for halv pris. Eg slo til, kjøpte med meg purre, gulerøter, stangselleri og fløyte. Dette blei det fire middagar av, som blei fryst ned. Ferdig middag er særs praktisk, då kan ein bruke tida si til andre sysler.

Med det same eg var i sving, laga eg fleire porsjonar med fiskegrateng av skrei, som òg fekk plass i fryseboksen.

Gruva i Innigranskogenkafèen har fått seg stålplate over, for å hindre at regnet skal bløyte opp botnen.


Plata bar eg på ryggen, festa til en ryggsekk. Samstundes hadde eg med litt kafekunst. Steinfjeset ligg oppå plata.

Dette sure "trynet" blei plassert eit stykke unna.

Med det same eg heldt på å danderte, syns eg det blei koseleg med lys i telyslampen.

Litt nifs kafepynt er det frå før.

Sjøl om det er grått og trist i landskapet på denne tida, finn en fargeklattar og.


Ein stein som liknar hovudet til ein sau.

Nokon har gløymd hanskane sine.

#steinkunst #strikking #toving #tur #boss #natur #diy #magic-loop

Hurra, eg har forstått det, magic loop

Tryllekunster er nesten det verste eg veit, og det har ein grunn, eg forstår det ikkje. Det er så over alle haugar ubegripeleg korleis dei får det til og eg og dei fleste med meg, sit måpande, uforståande og skikkeleg imponert tilbake. Det irriterar meg grenselaust at eg aldri får løysinga.

Omtrent slik var det med strikkemåten, magic loop og. At det skulle vera mogeleg å strikke f.ekspl to armar på ein rundpinne samstundes, var ubegripeleg. Eg trudde det var like magisk som tryllekunst, sjøl om eg aldri hadde sett det demonstrert.
Så hadde det seg slik, at barnebarnet, som er nybyrjar å rekne på strikkefronten, sendte eit bilde på sms,  der ho brukte denne ubegripelege måten til å strikke ei ullbukse på. Begge beina blei strikka samstundes på ein rundpinne. Ho hadde lært det via internett. Eg vart djupt imponert og tenkte med meg at den dama har alltid hatt godt vet.
Så fekk eg nok eit bilde, denne gong frå dotter mi, der ho òg hadde tileigna seg denne metoden via internett.  Eg meldte meg på kurs hos henne, men for å ikkje vere heilt blank, skrudde eg på internetten og såg først ein video der det blei vist korleis ein kunne strikke rundt med få masker, på ein stor rundpinne. Det var ikkje vanskeleg og eg sette meg til å øve, det gjekk over all forventning.

Men så var det dette med to på ein pinne då. Eg søkte på magic loop, og kom over ein bloggar, Strikkehege, som forklarte dette veldig enkelt, ved hjelp av bilder.
No sit eg her og er skamimponert over meg sjøl, over at eg fekk det til, sjøl om pinnen var både for kort og for stiv. I morgon den dag skal eg kjøpe meg skikkeleg rundpinne til dette bruket.
Først strikka eg den grå, for å prøve korleis det var å strikke med få masker på stor pinne, så la eg opp til den kvite og strikka i veg. Rett nok snudde eg det grå strikket feil veg, slik at vranga kom ut, men sidan dette berre var ein prøvelapp, lot eg det vere slik.


Nytt bidrag til Eventyrvegen
Ein pels, truleg bisamrotte, som har levd eit fornemt liv i Haugesunds gater, har no enda opp hos meg, via ei gåvmild veninne. Etter å tatt vare på pelsen i 30 år, fann ho ut at den kunne gjere nytte for seg i Eventyrvegen, som troll.
Til våren har eg planar om at trollet skal stå ferdig. Fjeset og nevane er alt klare.

Først blei fjeset utstyrt med ei geipande tunge, men blei omgjort til tenner. Slik blei det sjåande ut til slutt.


Trollet har alt fått namn, det skal heite Botholf VI oppkalla etter ein etterkomar av pelseigaren.
På strikkefronten er nok eit Løvlisjal snart ferdig, denne gong med eit anna type garn.

Desse to har fått plass midt i stova til pynt.

Under ein tur på sundag, kom eg over dette treet, som var blitt invadert av ein snylteplante.

Det første vårteiknet er på plass, ein brunsnigel på innsida av biobosspannet. Den fekk, diverre for han, ikkje oppleve våren.
(Kjønnet er eg uviss på, den er visst både han og ho i same ham.)

#vårteikn #eventyrveg #strikking #magicloop

39 lune gram rundt halsen


Eg kan ikkje stoppe å strikke desse sjala. For det første er dei kjekke å strikke, og for det andre er dei særs gode rundt halsen. Dette er det femte i talet og eit nytt er på pinnane.

Pga fellinga kan det varierast korleis ein danderar sjalet.. Viss ein vil ha det tett opp til halsen, blir det slik som bildet over. Føretrekk ein å slengje det over skuldrane ei sommarnatt, blir det slik som bildet under.


Her ein dagen var det min tur til å servere føremiddagsmat til mine fire handarbeidsveninner. Klubben blir kalla  Broderistunden, men brodering blir det lite av, det går helst i strikking.
Dette er kaka eg varta opp med, Pavlova, og det blei applaus då den kom på bordet. Dei gjorde ikkje skam på maten, det viser nedste delen av bildet.

Når ein kastar seg ut i slike kaloribomber som dette, kan ein ikkje sitje på baken i godstolen resten av veka.
Nei, ut må ein, ut.
Her er bilder frå tur i veka som var.
Det bar ut i skogen med mine raude sko på.

Fann den blå stien.

Fekk auge på ei lysande kule langt framme.


Stundom kom eg framom små vatn


Denne tjuka liknar sanneleg på eit dyr.

Her er fleire av samme sort.

Tytebærlyngen har fått vinterkåpa på.

Ein annan turdag var ikkje veret så strålande, men ut må ein likevel.

#tur #skog #pavlova #kaloribombe #strikking #sjal

Han hang meg ut på laurdagskafeen

l

Kvar laurdag møter ma'en på kafe, saman med andre laurdagskafemenn. Der skravlar dei om mangt og mykje og ma'ens bidrag har vore mi grautkoking, som til denne dag har svidd i botn.. 
Eg visste ikkje mi arme råd, heilt til sist laurdag då eg la problemet mitt ut på bloggen. Der kom det mange kloke råd, og denne laurdagen har eg prøvt to av dei.
Smør i panna og tiøringar på plata.

Suksess suksess suksess, ikkje spor av brunt i botn av grautpanna.

Dette blir ein todelt sak for ma'en, han slepp å ete svidd graut, men har mist det låttvekkande samtaleemnet.
Bildet øvst er av kafèmobbaren.
Til jul blei eg berika med denne plakaten i glas og ramme


Så over til handarbeidfronten

Mor til humla syr ikkje, heller ikkje faren, bestemora syr ikkje, men så er det oldmora då, som har to symaskinar ståande på eit syrom,  med skuffer og skåp fyllt til randa med stoff i ymse fargar og kvalitetar.
Barnehagen, der den vesle eittåringen går i, skal ha karneval og han skal vera humle og då må han sjølvsagt ha humledrakt. Kven trur de då som blir kontakta om humledrakta, jo oldemora med dei to symaskinane og som har litt røynsle på syfronten. Oldebarnet bur i Oslo og oldemora på Stord, så mål på hovudkrins og lengd på kropp blei formidla via sms.

Humla skulle sjølvsagt ha to følehorn på toppen, noko som krevde litt fundering av oldemora
Heile stasen blei sydd etter innfallsmetoden, så etter eit par-tre timar var humla klar.
På tysdag fyk ho over fjell og fjord, til ho har nådd målet i Utmarkveien i Oslo. Oldebarnet, som berre er eitt år, har sjølvsagt ikkje peiling på at han skal vera humle, kan veit ikkje kva eit humle er, men foreldra sit si æra i at han skal bli så lik ei humle som mogeleg.




Det tok meir enn eit par-tre timar å strikke dette sjalet, som er det fjerde i rekka. Det er som eg ikkje kan stoppe å strikke slike sjal, skikkeleg kjekke å lage og så sit dei så lunt og godt rundt halsen,


Hagen er på denne tida eit trist syn, difor fann eg ut at grep måtte takast. Stein og måling kom på plass, og så var det berre å utfolde seg.  Teikning er ikkje det eg er best i, men med litt fantasi og blaing i PINTEST, kan dette bli eit humoriskisk innslag i ein elles vinterbleik og kjedeleg hage.

I skogen pyntar vinteren sjøl opp, med sine flotte istappar.

#istapp #vinter #hage #mobbing #graut #karneval #barnehage

Pilleavhengig førte til journalistfotopris

Slik er soga:
Eg har ei syster, som etter hjarteoperasjon blei avhengig av smertestillande piller i 10 år.
Ho kom seg ut av det
Eg spurde henne om det var ok med eit blogginnlegg om saka
Ho sa ja
Niesa vår delte blogginnlegget mitt på si Facebookside
Ho hadde ein journalistven, som spurde om å få skrive om dette
Niesa spurde mor si, som er eit klokt damemenneskje, til råds.
Ho meinte at eg måtte bli spurd
Eg spurde syster mi, ho sa ja
Journalisten ringte syster mi og spurde om eit intervju
Syster mi sa ja, men då journalisten fekk høyre at ho budde i Stavanger og ikkje på Stord, måtte ho spørje sjefen om ho fekk reise.
Sjefen sa ja
Intervjuet blei særs velskrive og godt omtykt
I dag kunne eg lese i avisa Sunnhordland, at vedkomande journalist hadde fått fotoprisen i Haugesund, for eit av bilda ho tok av syster mi.
Stor stas
Aldri så galt at det ikkje er godt for noko, seier ordtaket.
Her er vinnarbildet

Strikkinga, som syster mi i denne perioden med piller la heilt på hylla, har no slått ut i full blom igjen. Her er noko av det ho har strikka i det siste.
Marit Bjelland sitt bilde.
Marit Bjelland sitt bilde.

I går var det den store "Kom deg ut i naturen" dagen. Eg sat inne i strikkestolen i heile går, med svart samvit pga min latskap. I dag blei det retta opp. Eg sette meg på El-sykkelen og tok turen til fjells. Først rundt Ådlandsvatnet, der eg fanga dette motivet.

Her har dei tenkt på alt, både grilling, ein plass å ete grillmaten på og viss nokon fekk "trongen" over seg, så kunne ein berre dumpe ned på dette velplasserte toalettet og fått gjort frå seg.

Nokre svarer svømte så vakkert på vatnet, her er ei av dei.

Der eg måtte hoppe av sykkelen og ta beina fatt, står dette gamle
 eiketreet. Eg syns eg kan skimte noko trolsk inni treet.....

Vel oppe fekk eg tatt skryteselfiet mitt.

I går fann eg eit garnnøste, som skreik etter å bli brukt. Sidan sjaldilla har tatt overhand hos meg, byrja eg å strikke og syns det blei spennande korleis strikket blei sjåande ut med dette fleirfarga garnet. Eg brukte ein lysare farge som kontrast. Det skal strikkast ein mønsterkant rundt heile sjalet til slutt. Skal kome tilbake med det ferdige resultatet seinare.


#strikking #pilleavhengig #fotopris #tur
 

Skjerp deg Clas Ohlson og to irriterande ting til

Nødvendigheita med lampe over strikkekroken min, tvinga seg fram. Miste eg ei maske, spesielt om kvelden, var det omtrent umogeleg å finne den igjen. Eg ville ha ein lampe som kunne festast på veggen og vippe til siden når den ikkje var i bruk. Butikkar, som sel slike ting,  blei tråla, men ingen hadde det eg var ute etter.
Lukka snudde seg då eg kom innom Clas Ohlson.
Eg la fram ønskje mitt for ei blid og hyggjeleg dame, som viste meg ein lampe, nesten midt i blinken, berre at dette var ein bordmodell (med leidning og det heile). Heldigvis kunne ho skaffe maken veggmodell frå lageret og den kom etter få dagar. Glad og lukkeleg henta eg lampen og gledde meg til ein opplyst strikkekrok.
Men akk, gleda varte ikkje lenge, lampen var berre halvmontert, den mangla leidning. At leidninga ikkje følgde med, kan eg på ein måte akseptere, men det eg ikkje kan akseptere, er at det ikkje stod eit kløyva ord om det på emballasjen, heller ikkje blei eg opplyst om dette av ekspeditøren. Det var først på brukarrettleiinga inni pakken, at denne viktige beskjeden kom, om å kjøpe Clas Ohlson sitt sett med leidning og brytar. Det var langt til butikken, men etter litt leiting fann heldigvis hadde ma'en ein leidning og brytar han hadde liggande.

Med det same eg er ute og sprer eder og galde med min irritasjon, kan eg like godt nemne NRK, som i eit program brukte ordet signifikat. Kunne dei ikkje likegodt bruke ordet betegnende, betydningsfull, det hadde alle forstått utan å slå opp i framandordboka.

Alle gode ting er tre og den tredje ting eg irriterte meg over i dag, eg dette sjalet, som blei ferdig strikka i går. Det er berre brukt restegarn, men då eg hadde strikka vel halve løvkanten rundt sjalet, var det slutt på garnet,  eg måtte bruke kontrastfargen til resten. Resultatet syns eg ikkje om.

Det var godt å få det ut.

Heilt på tampen ber eg om råd.
Kvar laurdag kokar eg risengrynsgraut, og kvar einaste gong brenn den seg fast i botnen av panna, sjøl om eg brukar superpanner med belegg, som skal motvirke fastbrenning. Berre dei gongene eg har tid til å langkoke grauten i kald steikeomn, blir resultatet brukande.
#klage #strikking #sjal #irritasjon #graut


 

Idiotisk mail dumpar inn i innboksen min, eg måtte nesten le..

Før var det ei regle som sa: Det er mykje ein skal høyre før øyro fell av. Dette ordtaket har eg endra til det er mykje ein må lese, før augo fell ut.
Grunnen til dette er mailen som dumpa inn i postkassa mi. Den var frå Erik, ikkje ein eg har kjennskap til og teksten, den var særs overraskande, særskilt sidan den var frå ein mann.

"Jeg har en stor rumpe, faste bryster. Du vil ha det gøy med meg. Kom hit for å møte for et forhold".
Under stod det ei adresse, som  eg kunne klikke meg inn på. Eg klikka meg ikkje inn.
Ein mann med stor rumpe og bryst er vel ikkje akkurat det mest attraktive ein kan tenke seg.

Nei, då er det betre å reise til senioruniversitetet på Bømlo, slik eg og nokre turveninner gjorde i dag, å høyre  Bjørn Hansen leggje ut om Trump og det amerikanske valet. Fullstappa sal og særs interessant foredrag.

Men Bømlo har ikkje berre senioruniversitet, dei har òg ein spennande bruktbutikk. Der fann eg ein, for meg, stor skatt. For fleire år sidan blei loket på den elektriske steikepanna mi knust. Det blei stor sorg, for nytt kunne ikkje skaffast. Det er her skatten kjem inn, der låg loket og prisen 25 kr, pruta eg ikkje på.


Med det same eg var der, fekk eg med meg 8 kvardagschampagneglas, til kr 15 pr stk. Det høyrer kanskje litt komisk ut med kvardagschampagneglas, det er vel ikkje mange som drikk champagne til kvardags, men utrykket skriv seg frå Haugesund. Ryktet seier at i dei finare haugesundsheimane hadde dei slike kvardagschampagneglas, men det er vel naturleg, når andre rykter sa at dei hadde piano på do.


På Bømlo gjekk me òg tur, med lokal turleiar og ho serverte pannekaker med sukker på, midt i løypa. Det var både overraskande og godt, så godt at eg gløymde heilt å ta bilder av godsakene. Viser i staden bilde av det nystrikka sjalet mitt, som lunte meg godt rundt halsen under heile turen. Lufta på Bømlo er ikkje alltid av det mildaste slaget, så det kom vel med.


#strikking #tur #Trump #pannekaker #gjenbruk

 

Kor er presten når eg treng han?

I dag hadde eg så absolutt trong for ein prest, men var det prestar å finne? Nei. Det var under turen min til Ravatnet eg fekk slik trong til å sjå ein prest kome vandrande ned (eller opp) denne stien. Eigentleg ville eg helst at det skulle kome ein heil haug med prestar, kledd i den gamle prestekjolen med kvit kragekrans rundt halsen. Tenk for eit fantastisk fotomotiv det hadde vore. No får eg greie meg med skiltet som fører fram til stien, der prestane gjekk i forna da'r

Eg fekk forresten ein lys ide om korleis eg skulle løyse presteproblemet, slik at det fantastiske fotomotivet mitt kunne bli ein realitet.
På syrommet mitt er det hylle opp og hylle ned med stoff og to symaskinar står der å ventar på å bli sydd på.
Den geniale ideen var at eg kunne sy ein slags prestekjole og krage, det kunne no ikkje bli så vanskeleg, og så kunne ma'en vera prest for ei lita stund, der i stien.
Men haken med det heile var at då eg nemde ideen for ma'en, var ikkje hans entusiasme i nærleiken av min, sidan det var han som måtte vere prestemodell.
Men slaget er ikkje tapt, eg får prøve meg med ymse former for kvinnelist, så kan hende det lukkast til slutt.

Har ein augo med seg på ein slik tur, kan ein legge merke til så mykje rart. Her for eksempel kan ein lure på kor mange år det har gått sidan denne stien blei gått med tresko på. Eg tippar at me må heilt tilbake til byrjinga av førre århundre.

Best eg gjekk, dukka dette fjeset opp på ei trestamme. Det var i fjor sommar at eg fall for freistinga å hjelpe naturen litt, slik at mosen blei dandert som eit fjes.

Her er eit hol frå gamle dagar. Holet er eit rusta røyr og ikkje veit eg kva det blei brukt til, no er det i alle fall ikkje i bruk.

Sjøl om ikkje våren er vakna enno, er det grønt og fint, med all mosen på stein og tre.

Vel komen opp til Ravatnet, som var målet, kunne eg ta meg ei velfortent kvild og samstundes skrive meg inn i manntalet.

På moloen var det eit ratt.

og på vatnet låg desse.

På strikkepinnane ser det slik ut,

det skal bli eit slikt sjal, berre med andre fargar. Eg har strikka eit grått og kvitt før. Det er som om eg har fått dilla på slike sjal. Særs brukande, som både sjal og skuldervarmar i trekkfulle soner.

Dette er eit dikt som dukka opp på Facebook og som nokon kvar kan kjenne seg igjen i. Eg har lest det mange gonger, og blir like fasinert av dei velskrivne orda.
I dag, under fjellturen, tok eg meg tid til å stogge og undre meg over både det eine og det hitt

Tanker om livet. sitt bilde.
#dikt #tur #strikking #sti #prest #prestekjole

Difor må eg ha fasttelefon til min døyande dag, m.m.

Halve livet går med til å leite etter mobiltelefonen. Eg har for vane å legge den frå meg på dei utrulegaste plassar rundt om i heimen.
Det er her fasttelefonen kjem inn.
Den har mobiltelefonnr lagra som førsteval og med eit tastetrykk blir det avslørt kor mobilen har gøymt seg. Verre er det når den står på lydlaus.

Når tida ikkje går med til leiting av mobiltelefonen, blir det litt strikking. Først strikka eg dette sjalet, som eg har hausta stor fagnad for. Det er lett og godt og ligg som eit kjærteikn om halsen. Mønsteret til Løvlisjalet, som det heiter, er lettfatteleg og godt forklart, så eg gjekk i gang med å strikke eit til, med ein annan farge og litt mindre.



I dag var det fint turver, med sol, noko me ikkje har sett for mykje av i det siste. Bildet til venstre blei lagt ut på Facebook, under tittelen "Her går to som har sett lyset". Det eg ikkje såg før ei stund seinare, var at lyset såg på dei og. Midt i bildet ser ein tydeleg eit fjes. På det andre  bildet har dei fått ein mystisk ring over hovudet, skumle greier. Kan hende det er ein ufo, som berre viser seg på filmen, kva veit eg....


Om vinteren, sjøl om den er grøn, må ein ikkje berre mate seg sjøl, men tenkje litt på småfuglane og, spesielt meisene. Difor har eg laga ein blanding av smult, fuglefrø og epler, som blir heng opp i tre eller andre høvande plasser. Dette er andre gongen eg fyller koppane, dei første blei tomme på rekordfart.

 


Denne trasta har funne sin plass under matfatet. Ho flaksar opp, a la meis og lukkast med å få laus litt av godsakene.



På tysdag fekk me oss ein flott trimtur til Ravatnet. Det er ein kort, men strevsam tur, med bratt stiging heile vegen opp. Turveninna hadde med seg mat og delte broderleg,(eller kanskje det heiter systerleg) med meg. Etterpå prøvde eg å lage bål av matpapiret, men det var heller mislukka. Nesten ei halv fyrstikkøskje gjekk med, men det var for vått.

Elles er det fint i naturen sjøl om det er vått og sola ikkje skin.

Eg var lite elegant då eg kraup opp på denne rota over elva, for å sikre dette fotomotivet. Det var sleipt og glatt og eg var livredd for å ende opp i elva under.

#tur #bål #strikking #mobiltelefon #fasttelefon #fuglemat

Krangelen min med oldebarnet fekk stort engasjement på Facebook

Krangelen byrja med noko så uskuldig som kjeks.
Mitt niårige oldebarn retta på meg då eg sa eit kjeks, det heiter ein kjeks, meinte ho. Ikkje tale om, sa eg, det heiter eit kjeks, altså inkjekjønn. Ho haldt på sitt.
Eg har sagt eit kjeks i 77 år, ho er trass alt berre ni. Ho var beint ut påståeleg og eg haldt då eit foredrag om at det ikkje var så lurt å vera så påståeleg, som ho, spesielt ikkje viss ho var det i veneflokken òg

For at ho skulle få det svart på kvitt skreiv eg dette på Facebook:

Hjelp, oldebarnet mitt på ni år og eg kranglar om det heiter EIT kjeks eller EIN kjeks.

Det var ikkje måte på respons, side opp og side ned. Mange meinte at kjeks var inkjekjønn, men like mange meinte hannkjønn. Det blei kopiert frå Google og Språkrådet, og kva trur de?

Bad`ne hadde rett, det rette var EIN kjeks.

Eg måtte, med skam, bøye meg i støvet og forklare henne, at det var nok eg som måtte slutte å vere så påståeleg. Ho var særs fornøgd over seieren.

Etter at saka var oppklart og kjønnet fastsett av bl.a. Språkrådet, var det fleire som foreslo inkjekjønnet framleis. Eg såg det då som naudsynt å illustrere det "in natura", som det heiter. Dermed tok eg ein Sætre rugskjeks, to faktisk, og danderte til slik at ingen kunne vere i tvil om kjønnet.


I det siste har det dalt eit tynt pudderaktig snødekke over landskapet på denne øya. For lite til skigåing, men nok til å lyse opp i svarte januar. Eg tok meg ein tur i Eventyrskogen for å ordne litt på trollet i treet. Det fekk seg ny luve med skinnkant.

Til sommaren trur eg at andletet må få ei oppdatering òg. Det ber tydeleg preg av å ha vore ute i årevis.
Slik såg trollet ut i sin ungdoms vår, fotografert av Tor Resser.

For dei strikkeinteresserte legg eg ut bildet av den ferdige ølvotten,

og det nesten ferdige strikkesjalet. Det skal bli som modellen, berre litt mindre.

Turen i dag gjekk til Innigranskogenkafèen, der me drakk varm sjokolade og åt brødskive med brunost

og ein pikkandes liten.

Oldebarnet blei veldig imponert over uglene, som eg laga av restane frå ein juledekorasjon.

#strikking #diy  #troll #gjenbruk #krangel
 

Plutseleg låg det ein ubåt der

Såg eg rett?
Det låg ein ubåt der, midt i hagen ikkje langt frå heimen vår. Denne hageeigaren må vera ei kreativ sjel med humoristiske tendensar.
Etter nærare studie, kan det tenkjast at dette har vore eit badekar.


I Eventyrvegen har den frekke trollkona, som prøver å lokke Smørbukk i sekken slik at ho kan ete han til kvelds, mist andletet. Det er no bytt ut med eit endå styggare, enn det ho hadde frå før.



Derimot kan ein ikkje kalle dette andletet for stygt.

Eg fekk ei flott flaske, turkis på farge av ei velmeinande, som meinte eg kunne lage engel av den. Fargen var så fin at det var synd å dekke den heilt til med kvitmåling. Difor blei den dekka til slik, og spraya.

Her er det ferdige resultatet.

Nyttårsfeiringa gjekk føre seg på Borgundøy. Regnet auste ned, men var nokon sure av den grunn? Nei, lott og løye frå morgon til kveld

Det fine utsynet frå hytta me var på.

På strikkepinnane akkurat no. Dette skal bli eit musepar med tid og stunder,

og ølvotten som er ferdig tova. Seinare skal den bli dekorert med filtenåla.

Til slutt tar eg med eit stemningsbilde frå Stirandeaugeskogen i går.

Ein haug med skrot, god tid og skapartrong


Dama har eg laga før, men mannen blei skapt i dag. Kva det kan brukast til? Til borddekking f.ekspl....
Slikt småtteri er kjekt å stulle med når ein har god tid og det hadde eg i dag.

Ting som ligg og gneg i sjela, må ein kvitte seg med. Det gjorde eg i går, strikka ferdig fleire ufoar.
For dei uinnvidde, er ufo uferdige ting i strikkekorga.

Dotter mi høyrde på Finn Schjøll under borddekkinga til julekvelden. Der skulle ein ause på med det finaste ein hadde og etter det, skulle ein leggje endå meir på bordet.  Ho blei inspirert og gjorde som han sa. Resultatet blei særs fint, syns eg.

I julegåve fekk eg ein krimroman, der ma'en og eg var nemd. Og ikkje nok med det, eit hovudlaust lik sat like bak eventyret om Smørbukk. Dei som kjenner eventyret, veit at heksa, som skulle lure Smørbukk oppi sekken, hadde hovudet under armen.
Eg sykla ein tur i Eventyrvegen i dag i skumringa, og kunne ikkje dy meg for å kikke bak heksa, men eg såg heldigvis ikkje noko hovudlaust lik der.

Det "kreative pensjonerte ekteparet" er oss.

For å pensle over på noko mindre nifst, viser eg freistande krumkake med tytebærkrem, som er ein sikker vinner i denne heimen.

Oldebarnet på snart eitt år, var ikkje spesielt interessert i julegåvene han fekk. Derimot lyslenka til mormor syns han var særs fasinerande.

Syster mi og eg kjøper flaxlodd til kvarandre til jul, det har me gjort i fleire år, utan at den store rikdommen har dukka opp.
I år vann ho 25 kr på sine, men eg var meir heldig med mine.

Her er ho som flaxloddet kom frå.
Eg har ei niese, som var endå heldigare enn meg. På hennar lodd, for nokre år sidan, var det tre nullar til, bak dei 500.

Original julegåve og ølvotten som ikkje blei ferdig

Her er julegåva ma'en har laga til ein kompis, som ikkje er av den drikkfeldige typen. Difor er drikkebegeret så lite, at det må trakt til for å få dei edle dropane oppi. Båten er kjøpt på gjenbruksbutikken.

Ungdommen ønskjer seg ofte pengar til åremålsdagar og til jul. Ein ussel konvolutt med pengar i, er ikkje det heilt store å gje, syns eg, difor kopierte eg idèen frå ei facebookside, og slik blei det.

Julegåvene har eg laga for det meste sjøl, men denne ølvotten, som skal tovast, blei diverre ikkje ferdig i tide. Her måtte det ein annan vri til.

Me har ikkje akkurat kvit jul i år. Det einaste kvite eg fekk auge på i dag, er denne vesle hagleflekken, som hadde lagt seg i dørmatta ute på plattingen.

Stort juletre har me ute, så difor blei det til å kutte toppen av ei lita gran i hagen og setje den i vatn på eit bord.

Elles ønskjer eg alle mine blogglesarar ei fredfull jul og eit skikkeleg godt nytt år.

#jul #strikking #julepresang #juletre #ølvott

Det har gått fleire tiår


Sidan bildet av denne lystlege gjengen, med meg liggjande, blei tatt, har det gått fleire tiår. Her var hårtufsene  til damene ein heilt anna farge enn i dag.
Dette er bilde av Stord teleområdes vinklubb.
I går var det julevinklubb, ei hending me gler oss til i lange tider. Me har med oss kvar vår julegåve, som blir nummerert og samla i ei korg. Kvar og ein får trekke eit nr som tilsvarar nr på ein pakke. Hvis nokon får sin eigen pakke, er det innsamling av alle pakkane og ny runde med trekking. I går blei det berre tre rundar, men det har hendt at både sju og åtte rundar måtte til. Den største skuffelsen er når det klaffar første gongen.
Eg burde tatt eit liknande bilde av klubben no i alderdommen, men kven kan kome på slikt i slike festlege stunder. Eg har i alle fall eit bilde av meg sjøl i full mondur, tatt av ma'en, før eg gjekk i klubb. Kjolen er frå førre århundre, men hatten er av nyare dato.
  For dette høve hadde eg fått meg ein tatovering framme på bringa. Tatoveringa er ikkje av den livslange sorten, den kan fjernast med limløysande middel.

Her er gåva eg hadde med meg. Ein engel laga av spraya vinflaske etc.

Her er gåva eg fekk. Ein strikka og lett tova engel, skikkeleg fint handarbeid. Den heng no i englevindauga mitt.

Klubben var, som vanleg, særs vellukka, med godt pinnekjøt og alt som høyrer med.

Elles går dagane med stormsteg mot jul, men ein tur i skog og mark må ein unne seg. Dette bildet blei tatt på torsdagsturen.

Same dag, på Nille, blei det kjøpt ein kunstig amaryllis og dandert saman med brake og anna grønt. Ideen fekk eg frå ei veninne,

som hadde ein annan vri på dekorasjonen.

Sidan siste blogginnlegg, er det komen fleire nye englar.


No sel butikkane mange varer særs rimeleg. Bl.a. slik som dette pleddet til halv pris, 40 kr. Det skal eg bruke til å lage nissar av i neste nissesesong.

Til slutt eit julehjarte, som heng på julehuset i hagen. Dette skulle bli ein krans, som blei mislukka og dermed gjort om til eit hjarte.

#julekrans #vinklubb #engel #diy

Jul opp og jul i mente

No handlar det om jul og alskens juleførebuingar, her under kjem ikkje vasking av tak og vegger. Det er mange kjekkare ting å gjere i denne mørke tida før jul. Om vegger og tak absolutt treng vask, er det betre tider å gjere det på. Tysdagsturen i skogen blei skifta ut med kranselaging i hytta til ei av turveninnene.  Me rusta oss til med  streng, avbitar, blåbærlyng, granbar etc

 

Resultatet heng her

Eg laga to, her er ein av dei ferdig dandert og hengt på kjøkendøra. Eg er mektig stolt, dette er min første krans nokon sinne. Dei andre var røynde kranselagarar.

Eit originalt juletre stod ved hytta.

Dette var første gong på mange år, at eg gjekk rundt juletreet.

                                                                                                     
På spraya vinflaskefronten er det komen to nye englar.

I vindauga står fire kjøpeenglar og lyser opp i svarte kvelden

To heimelaga står i eit anna vindauge.

På strikkefronten er det store ting på gang, i alle fall før dei er tova.

#Strikking #diy #julekrans #juleengler

Det blei for kjedeleg

Å servere vinen rett frå vinmonopolet sin tradisjonelle pappkartong, blei for kjedeleg i strikkeklubben sin juleklubb. Noko måtte gjerast og tankar flaug gjennom hovudet mitt, timar før gjestene skulle kome. Resultatet av dette var alt anna enn kjedeleg, Det vakte lott og løye, men vakker er han ikkje.


-------o-------
"Reven lå under birkerot" heiter det i songen, men no ligg den ikkje der lenger, den ligg på ei rot under taket i julehuset, med ei mus på ryggen. Denne reven har lagt i ti år i ein plastpose, hos ei som ikkje var særs interessert i daude revar. Rett før den skulle gå rake vegen i bosset, kom ho i tankar om eg kunne gjere meg nytte av den, og det  kunne eg.

-----o-----
I ei samkome eg hadde på onsdag, blei denne ideen servert. Restane etter smultringkoka kunne fuglane få nytte av.  Bland eplebitar og fuglefrø i ein kopp, slå det varme smultet over og la det stivne. Så kan du setje deg ved vindauga og nyte synet av svoltne småfuglar, som et av hjartans lyst.


#fuglemat #vinkartong #diy

Og nokon juletre heng i taket.

Retting: Eg såg at overskrifta var feil, det skulle stå: Nokre juletre heng i taket, men får ein retta det opp når det først står der? Nei, ikkje kul...:-((
Ikkje alle juletre treng å ha nåler og stå på golvet. Vårt er utan ei einaste nål, og heng under taket..


Noko av julepynten er laga av champagnekorkar



Her er det englesong frå  morgon til kveld

#engler #jul #juletre

Eg såg svart på det, men.....


 I over femti år har eg brukt den samme krumkakeoppskrifta, men då glutenallergi kom inn i bildet, prøvde eg å omskape den gamle oppskrifta til glutenfri, med å skifte ut kveitemjølet med eit glutenfritt mjøl. Den gamle oppskrifta likte ikkje dette, kakene blei gode nok på smak, men veldig vanskelege å steike.

Etter mange år med trufast følgje, måtte me skilja lag.

Løysinga fann eg på bloggen morsmiddag.blogg.no, der ligg krumkakene under søte gleder. Trykk her Ho reklamerte for gode krumkaker, der ho hadde bytt ut kveitemjølet med glutenfritt. Sidan eg har brukt oppskrifter frå denne bloggen fleire gonger før, med godt resultat, gjekk eg i gong med deiglaginga.
Eg blei noko skeptisk, då den første kaka var ferdig, og det er ikkje til å undre seg over når ein ser det sørgjelege resultatet på bildet over.
Den andre kaka blei brent,
men så snudde lukka seg.
Makan til gode krumkaker og ikkje minst, lettsteikte. Ma'en, som er særs glad i krumkaker, fekk eit salig uttrykk då han åt den første. Dette var godsaker, var dommen.

Dei ser fine ut, der dei ligg i boksen.

Nokre av kakene blei forma slik dei kan serverast med piska krem og syltetøy.
Desse to skal ma'en og eg ete til kaffien i dag, fylt med krem og rørt tytebærsyltetøy. Nam, eg gler meg.

Ute regnar det og julestemning kan ingen kalle det.

Men nissane er på plass utfor veggen på nissehuset, dei ventar sikkert på betre ver.





Denne nissen er heldig, han har eige hus.
Til dei strikkeinteresserte, så har han handstrikka jakke, vest og sokkar.

På spraya vinflaskeengel- fronten, viser eg ein nylaga engel. Her med ny vri, eit sylvfarga batterilys.


Dei andre måtte òg få lys.

Til slutt ein liten juledekorasjon, som er sett saman av bl.a. ein sydd vase og pjona hjarter

#Julekaker #glutenfrikrumkaker #julenisser #juledekorasjon #diy #engler #pjoning #strikking

 

"Man tager" ein tom tekstilstøvfjerner og eit lys

Her er det snakk om eit batterilys, som har slutta å virka og er på veg til restavfallet og ein tom støvfjernar. Inni støvfjernaren er det ein kvit plasthylse, som til vanleg blir kasta.

Ein torsdagskveld, slik som i går, utan noko av interesse i fjernsynet, kan skapartrongen dukke fram.
Saman med lyset og støvfjernaren fann eg fram ei trekule med ferdig teikna fjes og ei vattkule, der eg teikna fjeset sjøl.  Med litt anna dill og dall, såg desse to englane dagens lys.

Her med meir lys, for å sjå detaljane betre, saman med ein vase, som blei laga i same farten.

Vasen er to stk stiv filt, som er dekorert og sydd saman. Inni er det eit syltetøyglas.

Med fotolys, baksida

Den nylaga nissen har vore på gjenbruket og kjøpt seg nye sko for kr 40-

Når det gjeld strikking, ligg det ein del "slakt" i strikkekorga og ventar på montering.

#julenisse #engel #diy #gjenbruk

Bland ketchup, champagne og melk, kva blir det?

Blandinga høyrdes ikkje god ut, og her er det heller ikkje snakk om at ein skal drikke dette. Etter at ketchupen, champagnen og melka er fortert og emballasjen skal i restavfallet, tek ein vare på korkane.
Det er korkane som blir blandinga.
Melkekorken blir limt champagnekorken som igjen blir limt på ketchupkorken, og med litt filt, blonder, trekuler, ull, tusj og ein slik kjetting som ofte heng på merkelappen på nye klede, står denne elegante dama fram.

Det er ikkje berre tull eg driv med, vottane her manglar berre tomlar.

Viss ein har gamle pledd, ein pinne, ein mann med boremaskin, litt bøyeleg ledning, og ymse anna, kan ein nisse bli til i ein fart. Boremaskinmannen har ein bruk for når det skal borast hol til å tre ledningen, som skal bli til armar, gjennom holet.
Mannen kan ein sløyfe, dersom ein er eit kvinnfolk med eigen boremaskin.


Dette er ikkje høgverdig handarbeid, det er sikkert og visst, men ein nisse som skal sitje i ein gapahuk i dei Osterøyske skogar i  jula, er den akkurat passeleg forseggjort.

Den er av same sorten som den nye nissen i Trollskogen.

Sundag blei den plassert ved ein stein i skogen og i dag bar buksebaken tydelege spor etter musa på jakt etter bolmateriell. Difor blei den flytta eit hakk lenger opp, men eg er stygt redd for at den vesle gnagerbanditten ikkje lar seg hindre av den grunn.

#julenisse #jul #champagnekork #DIY #museplage

Les mer i arkivet » April 2017 » Mars 2017 » Februar 2017
Oldemorbloggen

Oldemorbloggen

77, Stord

Oldemor som ikkje har gyngestol, men kan gynga likevel.

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

Lenker

hits