Hurra, eg har forstått det, magic loop

Tryllekunster er nesten det verste eg veit, og det har ein grunn, eg forstår det ikkje. Det er så over alle haugar ubegripeleg korleis dei får det til og eg og dei fleste med meg, sit måpande, uforståande og skikkeleg imponert tilbake. Det irriterar meg grenselaust at eg aldri får løysinga.

Omtrent slik var det med strikkemåten, magic loop og. At det skulle vera mogeleg å strikke f.ekspl to armar på ein rundpinne samstundes, var ubegripeleg. Eg trudde det var like magisk som tryllekunst, sjøl om eg aldri hadde sett det demonstrert.
Så hadde det seg slik, at barnebarnet, som er nybyrjar å rekne på strikkefronten, sendte eit bilde på sms,  der ho brukte denne ubegripelege måten til å strikke ei ullbukse på. Begge beina blei strikka samstundes på ein rundpinne. Ho hadde lært det via internett. Eg vart djupt imponert og tenkte med meg at den dama har alltid hatt godt vet.
Så fekk eg nok eit bilde, denne gong frå dotter mi, der ho òg hadde tileigna seg denne metoden via internett.  Eg meldte meg på kurs hos henne, men for å ikkje vere heilt blank, skrudde eg på internetten og såg først ein video der det blei vist korleis ein kunne strikke rundt med få masker, på ein stor rundpinne. Det var ikkje vanskeleg og eg sette meg til å øve, det gjekk over all forventning.

Men så var det dette med to på ein pinne då. Eg søkte på magic loop, og kom over ein bloggar, Strikkehege, som forklarte dette veldig enkelt, ved hjelp av bilder.
No sit eg her og er skamimponert over meg sjøl, over at eg fekk det til, sjøl om pinnen var både for kort og for stiv. I morgon den dag skal eg kjøpe meg skikkeleg rundpinne til dette bruket.
Først strikka eg den grå, for å prøve korleis det var å strikke med få masker på stor pinne, så la eg opp til den kvite og strikka i veg. Rett nok snudde eg det grå strikket feil veg, slik at vranga kom ut, men sidan dette berre var ein prøvelapp, lot eg det vere slik.


Nytt bidrag til Eventyrvegen
Ein pels, truleg bisamrotte, som har levd eit fornemt liv i Haugesunds gater, har no enda opp hos meg, via ei gåvmild veninne. Etter å tatt vare på pelsen i 30 år, fann ho ut at den kunne gjere nytte for seg i Eventyrvegen, som troll.
Til våren har eg planar om at trollet skal stå ferdig. Fjeset og nevane er alt klare.

Først blei fjeset utstyrt med ei geipande tunge, men blei omgjort til tenner. Slik blei det sjåande ut til slutt.


Trollet har alt fått namn, det skal heite Botholf VI oppkalla etter ein etterkomar av pelseigaren.
På strikkefronten er nok eit Løvlisjal snart ferdig, denne gong med eit anna type garn.

Desse to har fått plass midt i stova til pynt.

Under ein tur på sundag, kom eg over dette treet, som var blitt invadert av ein snylteplante.

Det første vårteiknet er på plass, ein brunsnigel på innsida av biobosspannet. Den fekk, diverre for han, ikkje oppleve våren.
(Kjønnet er eg uviss på, den er visst både han og ho i same ham.)

#vårteikn #eventyrveg #strikking #magicloop

39 lune gram rundt halsen


Eg kan ikkje stoppe å strikke desse sjala. For det første er dei kjekke å strikke, og for det andre er dei særs gode rundt halsen. Dette er det femte i talet og eit nytt er på pinnane.

Pga fellinga kan det varierast korleis ein danderar sjalet.. Viss ein vil ha det tett opp til halsen, blir det slik som bildet over. Føretrekk ein å slengje det over skuldrane ei sommarnatt, blir det slik som bildet under.


Her ein dagen var det min tur til å servere føremiddagsmat til mine fire handarbeidsveninner. Klubben blir kalla  Broderistunden, men brodering blir det lite av, det går helst i strikking.
Dette er kaka eg varta opp med, Pavlova, og det blei applaus då den kom på bordet. Dei gjorde ikkje skam på maten, det viser nedste delen av bildet.

Når ein kastar seg ut i slike kaloribomber som dette, kan ein ikkje sitje på baken i godstolen resten av veka.
Nei, ut må ein, ut.
Her er bilder frå tur i veka som var.
Det bar ut i skogen med mine raude sko på.

Fann den blå stien.

Fekk auge på ei lysande kule langt framme.


Stundom kom eg framom små vatn


Denne tjuka liknar sanneleg på eit dyr.

Her er fleire av samme sort.

Tytebærlyngen har fått vinterkåpa på.

Ein annan turdag var ikkje veret så strålande, men ut må ein likevel.

#tur #skog #pavlova #kaloribombe #strikking #sjal

Han hang meg ut på laurdagskafeen

l

Kvar laurdag møter ma'en på kafe, saman med andre laurdagskafemenn. Der skravlar dei om mangt og mykje og ma'ens bidrag har vore mi grautkoking, som til denne dag har svidd i botn.. 
Eg visste ikkje mi arme råd, heilt til sist laurdag då eg la problemet mitt ut på bloggen. Der kom det mange kloke råd, og denne laurdagen har eg prøvt to av dei.
Smør i panna og tiøringar på plata.

Suksess suksess suksess, ikkje spor av brunt i botn av grautpanna.

Dette blir ein todelt sak for ma'en, han slepp å ete svidd graut, men har mist det låttvekkande samtaleemnet.
Bildet øvst er av kafèmobbaren.
Til jul blei eg berika med denne plakaten i glas og ramme


Så over til handarbeidfronten

Mor til humla syr ikkje, heller ikkje faren, bestemora syr ikkje, men så er det oldmora då, som har to symaskinar ståande på eit syrom,  med skuffer og skåp fyllt til randa med stoff i ymse fargar og kvalitetar.
Barnehagen, der den vesle eittåringen går i, skal ha karneval og han skal vera humle og då må han sjølvsagt ha humledrakt. Kven trur de då som blir kontakta om humledrakta, jo oldemora med dei to symaskinane og som har litt røynsle på syfronten. Oldebarnet bur i Oslo og oldemora på Stord, så mål på hovudkrins og lengd på kropp blei formidla via sms.

Humla skulle sjølvsagt ha to følehorn på toppen, noko som krevde litt fundering av oldemora
Heile stasen blei sydd etter innfallsmetoden, så etter eit par-tre timar var humla klar.
På tysdag fyk ho over fjell og fjord, til ho har nådd målet i Utmarkveien i Oslo. Oldebarnet, som berre er eitt år, har sjølvsagt ikkje peiling på at han skal vera humle, kan veit ikkje kva eit humle er, men foreldra sit si æra i at han skal bli så lik ei humle som mogeleg.




Det tok meir enn eit par-tre timar å strikke dette sjalet, som er det fjerde i rekka. Det er som eg ikkje kan stoppe å strikke slike sjal, skikkeleg kjekke å lage og så sit dei så lunt og godt rundt halsen,


Hagen er på denne tida eit trist syn, difor fann eg ut at grep måtte takast. Stein og måling kom på plass, og så var det berre å utfolde seg.  Teikning er ikkje det eg er best i, men med litt fantasi og blaing i PINTEST, kan dette bli eit humoriskisk innslag i ein elles vinterbleik og kjedeleg hage.

I skogen pyntar vinteren sjøl opp, med sine flotte istappar.

#istapp #vinter #hage #mobbing #graut #karneval #barnehage

Pilleavhengig førte til journalistfotopris

Slik er soga:
Eg har ei syster, som etter hjarteoperasjon blei avhengig av smertestillande piller i 10 år.
Ho kom seg ut av det
Eg spurde henne om det var ok med eit blogginnlegg om saka
Ho sa ja
Niesa vår delte blogginnlegget mitt på si Facebookside
Ho hadde ein journalistven, som spurde om å få skrive om dette
Niesa spurde mor si, som er eit klokt damemenneskje, til råds.
Ho meinte at eg måtte bli spurd
Eg spurde syster mi, ho sa ja
Journalisten ringte syster mi og spurde om eit intervju
Syster mi sa ja, men då journalisten fekk høyre at ho budde i Stavanger og ikkje på Stord, måtte ho spørje sjefen om ho fekk reise.
Sjefen sa ja
Intervjuet blei særs velskrive og godt omtykt
I dag kunne eg lese i avisa Sunnhordland, at vedkomande journalist hadde fått fotoprisen i Haugesund, for eit av bilda ho tok av syster mi.
Stor stas
Aldri så galt at det ikkje er godt for noko, seier ordtaket.
Her er vinnarbildet

Strikkinga, som syster mi i denne perioden med piller la heilt på hylla, har no slått ut i full blom igjen. Her er noko av det ho har strikka i det siste.
Marit Bjelland sitt bilde.
Marit Bjelland sitt bilde.

I går var det den store "Kom deg ut i naturen" dagen. Eg sat inne i strikkestolen i heile går, med svart samvit pga min latskap. I dag blei det retta opp. Eg sette meg på El-sykkelen og tok turen til fjells. Først rundt Ådlandsvatnet, der eg fanga dette motivet.

Her har dei tenkt på alt, både grilling, ein plass å ete grillmaten på og viss nokon fekk "trongen" over seg, så kunne ein berre dumpe ned på dette velplasserte toalettet og fått gjort frå seg.

Nokre svarer svømte så vakkert på vatnet, her er ei av dei.

Der eg måtte hoppe av sykkelen og ta beina fatt, står dette gamle
 eiketreet. Eg syns eg kan skimte noko trolsk inni treet.....

Vel oppe fekk eg tatt skryteselfiet mitt.

I går fann eg eit garnnøste, som skreik etter å bli brukt. Sidan sjaldilla har tatt overhand hos meg, byrja eg å strikke og syns det blei spennande korleis strikket blei sjåande ut med dette fleirfarga garnet. Eg brukte ein lysare farge som kontrast. Det skal strikkast ein mønsterkant rundt heile sjalet til slutt. Skal kome tilbake med det ferdige resultatet seinare.


#strikking #pilleavhengig #fotopris #tur
 

Skjerp deg Clas Ohlson og to irriterande ting til

Nødvendigheita med lampe over strikkekroken min, tvinga seg fram. Miste eg ei maske, spesielt om kvelden, var det omtrent umogeleg å finne den igjen. Eg ville ha ein lampe som kunne festast på veggen og vippe til siden når den ikkje var i bruk. Butikkar, som sel slike ting,  blei tråla, men ingen hadde det eg var ute etter.
Lukka snudde seg då eg kom innom Clas Ohlson.
Eg la fram ønskje mitt for ei blid og hyggjeleg dame, som viste meg ein lampe, nesten midt i blinken, berre at dette var ein bordmodell (med leidning og det heile). Heldigvis kunne ho skaffe maken veggmodell frå lageret og den kom etter få dagar. Glad og lukkeleg henta eg lampen og gledde meg til ein opplyst strikkekrok.
Men akk, gleda varte ikkje lenge, lampen var berre halvmontert, den mangla leidning. At leidninga ikkje følgde med, kan eg på ein måte akseptere, men det eg ikkje kan akseptere, er at det ikkje stod eit kløyva ord om det på emballasjen, heller ikkje blei eg opplyst om dette av ekspeditøren. Det var først på brukarrettleiinga inni pakken, at denne viktige beskjeden kom, om å kjøpe Clas Ohlson sitt sett med leidning og brytar. Det var langt til butikken, men etter litt leiting fann heldigvis hadde ma'en ein leidning og brytar han hadde liggande.

Med det same eg er ute og sprer eder og galde med min irritasjon, kan eg like godt nemne NRK, som i eit program brukte ordet signifikat. Kunne dei ikkje likegodt bruke ordet betegnende, betydningsfull, det hadde alle forstått utan å slå opp i framandordboka.

Alle gode ting er tre og den tredje ting eg irriterte meg over i dag, eg dette sjalet, som blei ferdig strikka i går. Det er berre brukt restegarn, men då eg hadde strikka vel halve løvkanten rundt sjalet, var det slutt på garnet,  eg måtte bruke kontrastfargen til resten. Resultatet syns eg ikkje om.

Det var godt å få det ut.

Heilt på tampen ber eg om råd.
Kvar laurdag kokar eg risengrynsgraut, og kvar einaste gong brenn den seg fast i botnen av panna, sjøl om eg brukar superpanner med belegg, som skal motvirke fastbrenning. Berre dei gongene eg har tid til å langkoke grauten i kald steikeomn, blir resultatet brukande.
#klage #strikking #sjal #irritasjon #graut


 

Idiotisk mail dumpar inn i innboksen min, eg måtte nesten le..

Før var det ei regle som sa: Det er mykje ein skal høyre før øyro fell av. Dette ordtaket har eg endra til det er mykje ein må lese, før augo fell ut.
Grunnen til dette er mailen som dumpa inn i postkassa mi. Den var frå Erik, ikkje ein eg har kjennskap til og teksten, den var særs overraskande, særskilt sidan den var frå ein mann.

"Jeg har en stor rumpe, faste bryster. Du vil ha det gøy med meg. Kom hit for å møte for et forhold".
Under stod det ei adresse, som  eg kunne klikke meg inn på. Eg klikka meg ikkje inn.
Ein mann med stor rumpe og bryst er vel ikkje akkurat det mest attraktive ein kan tenke seg.

Nei, då er det betre å reise til senioruniversitetet på Bømlo, slik eg og nokre turveninner gjorde i dag, å høyre  Bjørn Hansen leggje ut om Trump og det amerikanske valet. Fullstappa sal og særs interessant foredrag.

Men Bømlo har ikkje berre senioruniversitet, dei har òg ein spennande bruktbutikk. Der fann eg ein, for meg, stor skatt. For fleire år sidan blei loket på den elektriske steikepanna mi knust. Det blei stor sorg, for nytt kunne ikkje skaffast. Det er her skatten kjem inn, der låg loket og prisen 25 kr, pruta eg ikkje på.


Med det same eg var der, fekk eg med meg 8 kvardagschampagneglas, til kr 15 pr stk. Det høyrer kanskje litt komisk ut med kvardagschampagneglas, det er vel ikkje mange som drikk champagne til kvardags, men utrykket skriv seg frå Haugesund. Ryktet seier at i dei finare haugesundsheimane hadde dei slike kvardagschampagneglas, men det er vel naturleg, når andre rykter sa at dei hadde piano på do.


På Bømlo gjekk me òg tur, med lokal turleiar og ho serverte pannekaker med sukker på, midt i løypa. Det var både overraskande og godt, så godt at eg gløymde heilt å ta bilder av godsakene. Viser i staden bilde av det nystrikka sjalet mitt, som lunte meg godt rundt halsen under heile turen. Lufta på Bømlo er ikkje alltid av det mildaste slaget, så det kom vel med.


#strikking #tur #Trump #pannekaker #gjenbruk

 

Kor er presten når eg treng han?

I dag hadde eg så absolutt trong for ein prest, men var det prestar å finne? Nei. Det var under turen min til Ravatnet eg fekk slik trong til å sjå ein prest kome vandrande ned (eller opp) denne stien. Eigentleg ville eg helst at det skulle kome ein heil haug med prestar, kledd i den gamle prestekjolen med kvit kragekrans rundt halsen. Tenk for eit fantastisk fotomotiv det hadde vore. No får eg greie meg med skiltet som fører fram til stien, der prestane gjekk i forna da'r

Eg fekk forresten ein lys ide om korleis eg skulle løyse presteproblemet, slik at det fantastiske fotomotivet mitt kunne bli ein realitet.
På syrommet mitt er det hylle opp og hylle ned med stoff og to symaskinar står der å ventar på å bli sydd på.
Den geniale ideen var at eg kunne sy ein slags prestekjole og krage, det kunne no ikkje bli så vanskeleg, og så kunne ma'en vera prest for ei lita stund, der i stien.
Men haken med det heile var at då eg nemde ideen for ma'en, var ikkje hans entusiasme i nærleiken av min, sidan det var han som måtte vere prestemodell.
Men slaget er ikkje tapt, eg får prøve meg med ymse former for kvinnelist, så kan hende det lukkast til slutt.

Har ein augo med seg på ein slik tur, kan ein legge merke til så mykje rart. Her for eksempel kan ein lure på kor mange år det har gått sidan denne stien blei gått med tresko på. Eg tippar at me må heilt tilbake til byrjinga av førre århundre.

Best eg gjekk, dukka dette fjeset opp på ei trestamme. Det var i fjor sommar at eg fall for freistinga å hjelpe naturen litt, slik at mosen blei dandert som eit fjes.

Her er eit hol frå gamle dagar. Holet er eit rusta røyr og ikkje veit eg kva det blei brukt til, no er det i alle fall ikkje i bruk.

Sjøl om ikkje våren er vakna enno, er det grønt og fint, med all mosen på stein og tre.

Vel komen opp til Ravatnet, som var målet, kunne eg ta meg ei velfortent kvild og samstundes skrive meg inn i manntalet.

På moloen var det eit ratt.

og på vatnet låg desse.

På strikkepinnane ser det slik ut,

det skal bli eit slikt sjal, berre med andre fargar. Eg har strikka eit grått og kvitt før. Det er som om eg har fått dilla på slike sjal. Særs brukande, som både sjal og skuldervarmar i trekkfulle soner.

Dette er eit dikt som dukka opp på Facebook og som nokon kvar kan kjenne seg igjen i. Eg har lest det mange gonger, og blir like fasinert av dei velskrivne orda.
I dag, under fjellturen, tok eg meg tid til å stogge og undre meg over både det eine og det hitt

Tanker om livet. sitt bilde.
#dikt #tur #strikking #sti #prest #prestekjole

Difor må eg ha fasttelefon til min døyande dag, m.m.

Halve livet går med til å leite etter mobiltelefonen. Eg har for vane å legge den frå meg på dei utrulegaste plassar rundt om i heimen.
Det er her fasttelefonen kjem inn.
Den har mobiltelefonnr lagra som førsteval og med eit tastetrykk blir det avslørt kor mobilen har gøymt seg. Verre er det når den står på lydlaus.

Når tida ikkje går med til leiting av mobiltelefonen, blir det litt strikking. Først strikka eg dette sjalet, som eg har hausta stor fagnad for. Det er lett og godt og ligg som eit kjærteikn om halsen. Mønsteret til Løvlisjalet, som det heiter, er lettfatteleg og godt forklart, så eg gjekk i gang med å strikke eit til, med ein annan farge og litt mindre.



I dag var det fint turver, med sol, noko me ikkje har sett for mykje av i det siste. Bildet til venstre blei lagt ut på Facebook, under tittelen "Her går to som har sett lyset". Det eg ikkje såg før ei stund seinare, var at lyset såg på dei og. Midt i bildet ser ein tydeleg eit fjes. På det andre  bildet har dei fått ein mystisk ring over hovudet, skumle greier. Kan hende det er ein ufo, som berre viser seg på filmen, kva veit eg....


Om vinteren, sjøl om den er grøn, må ein ikkje berre mate seg sjøl, men tenkje litt på småfuglane og, spesielt meisene. Difor har eg laga ein blanding av smult, fuglefrø og epler, som blir heng opp i tre eller andre høvande plasser. Dette er andre gongen eg fyller koppane, dei første blei tomme på rekordfart.

 


Denne trasta har funne sin plass under matfatet. Ho flaksar opp, a la meis og lukkast med å få laus litt av godsakene.



På tysdag fekk me oss ein flott trimtur til Ravatnet. Det er ein kort, men strevsam tur, med bratt stiging heile vegen opp. Turveninna hadde med seg mat og delte broderleg,(eller kanskje det heiter systerleg) med meg. Etterpå prøvde eg å lage bål av matpapiret, men det var heller mislukka. Nesten ei halv fyrstikkøskje gjekk med, men det var for vått.

Elles er det fint i naturen sjøl om det er vått og sola ikkje skin.

Eg var lite elegant då eg kraup opp på denne rota over elva, for å sikre dette fotomotivet. Det var sleipt og glatt og eg var livredd for å ende opp i elva under.

#tur #bål #strikking #mobiltelefon #fasttelefon #fuglemat

Krangelen min med oldebarnet fekk stort engasjement på Facebook

Krangelen byrja med noko så uskuldig som kjeks.
Mitt niårige oldebarn retta på meg då eg sa eit kjeks, det heiter ein kjeks, meinte ho. Ikkje tale om, sa eg, det heiter eit kjeks, altså inkjekjønn. Ho haldt på sitt.
Eg har sagt eit kjeks i 77 år, ho er trass alt berre ni. Ho var beint ut påståeleg og eg haldt då eit foredrag om at det ikkje var så lurt å vera så påståeleg, som ho, spesielt ikkje viss ho var det i veneflokken òg

For at ho skulle få det svart på kvitt skreiv eg dette på Facebook:

Hjelp, oldebarnet mitt på ni år og eg kranglar om det heiter EIT kjeks eller EIN kjeks.

Det var ikkje måte på respons, side opp og side ned. Mange meinte at kjeks var inkjekjønn, men like mange meinte hannkjønn. Det blei kopiert frå Google og Språkrådet, og kva trur de?

Bad`ne hadde rett, det rette var EIN kjeks.

Eg måtte, med skam, bøye meg i støvet og forklare henne, at det var nok eg som måtte slutte å vere så påståeleg. Ho var særs fornøgd over seieren.

Etter at saka var oppklart og kjønnet fastsett av bl.a. Språkrådet, var det fleire som foreslo inkjekjønnet framleis. Eg såg det då som naudsynt å illustrere det "in natura", som det heiter. Dermed tok eg ein Sætre rugskjeks, to faktisk, og danderte til slik at ingen kunne vere i tvil om kjønnet.


I det siste har det dalt eit tynt pudderaktig snødekke over landskapet på denne øya. For lite til skigåing, men nok til å lyse opp i svarte januar. Eg tok meg ein tur i Eventyrskogen for å ordne litt på trollet i treet. Det fekk seg ny luve med skinnkant.

Til sommaren trur eg at andletet må få ei oppdatering òg. Det ber tydeleg preg av å ha vore ute i årevis.
Slik såg trollet ut i sin ungdoms vår, fotografert av Tor Resser.

For dei strikkeinteresserte legg eg ut bildet av den ferdige ølvotten,

og det nesten ferdige strikkesjalet. Det skal bli som modellen, berre litt mindre.

Turen i dag gjekk til Innigranskogenkafèen, der me drakk varm sjokolade og åt brødskive med brunost

og ein pikkandes liten.

Oldebarnet blei veldig imponert over uglene, som eg laga av restane frå ein juledekorasjon.

#strikking #diy  #troll #gjenbruk #krangel
 

Plutseleg låg det ein ubåt der

Såg eg rett?
Det låg ein ubåt der, midt i hagen ikkje langt frå heimen vår. Denne hageeigaren må vera ei kreativ sjel med humoristiske tendensar.
Etter nærare studie, kan det tenkjast at dette har vore eit badekar.


I Eventyrvegen har den frekke trollkona, som prøver å lokke Smørbukk i sekken slik at ho kan ete han til kvelds, mist andletet. Det er no bytt ut med eit endå styggare, enn det ho hadde frå før.



Derimot kan ein ikkje kalle dette andletet for stygt.

Eg fekk ei flott flaske, turkis på farge av ei velmeinande, som meinte eg kunne lage engel av den. Fargen var så fin at det var synd å dekke den heilt til med kvitmåling. Difor blei den dekka til slik, og spraya.

Her er det ferdige resultatet.

Nyttårsfeiringa gjekk føre seg på Borgundøy. Regnet auste ned, men var nokon sure av den grunn? Nei, lott og løye frå morgon til kveld

Det fine utsynet frå hytta me var på.

På strikkepinnane akkurat no. Dette skal bli eit musepar med tid og stunder,

og ølvotten som er ferdig tova. Seinare skal den bli dekorert med filtenåla.

Til slutt tar eg med eit stemningsbilde frå Stirandeaugeskogen i går.

Ein haug med skrot, god tid og skapartrong


Dama har eg laga før, men mannen blei skapt i dag. Kva det kan brukast til? Til borddekking f.ekspl....
Slikt småtteri er kjekt å stulle med når ein har god tid og det hadde eg i dag.

Ting som ligg og gneg i sjela, må ein kvitte seg med. Det gjorde eg i går, strikka ferdig fleire ufoar.
For dei uinnvidde, er ufo uferdige ting i strikkekorga.

Dotter mi høyrde på Finn Schjøll under borddekkinga til julekvelden. Der skulle ein ause på med det finaste ein hadde og etter det, skulle ein leggje endå meir på bordet.  Ho blei inspirert og gjorde som han sa. Resultatet blei særs fint, syns eg.

I julegåve fekk eg ein krimroman, der ma'en og eg var nemd. Og ikkje nok med det, eit hovudlaust lik sat like bak eventyret om Smørbukk. Dei som kjenner eventyret, veit at heksa, som skulle lure Smørbukk oppi sekken, hadde hovudet under armen.
Eg sykla ein tur i Eventyrvegen i dag i skumringa, og kunne ikkje dy meg for å kikke bak heksa, men eg såg heldigvis ikkje noko hovudlaust lik der.

Det "kreative pensjonerte ekteparet" er oss.

For å pensle over på noko mindre nifst, viser eg freistande krumkake med tytebærkrem, som er ein sikker vinner i denne heimen.

Oldebarnet på snart eitt år, var ikkje spesielt interessert i julegåvene han fekk. Derimot lyslenka til mormor syns han var særs fasinerande.

Syster mi og eg kjøper flaxlodd til kvarandre til jul, det har me gjort i fleire år, utan at den store rikdommen har dukka opp.
I år vann ho 25 kr på sine, men eg var meir heldig med mine.

Her er ho som flaxloddet kom frå.
Eg har ei niese, som var endå heldigare enn meg. På hennar lodd, for nokre år sidan, var det tre nullar til, bak dei 500.

Original julegåve og ølvotten som ikkje blei ferdig

Her er julegåva ma'en har laga til ein kompis, som ikkje er av den drikkfeldige typen. Difor er drikkebegeret så lite, at det må trakt til for å få dei edle dropane oppi. Båten er kjøpt på gjenbruksbutikken.

Ungdommen ønskjer seg ofte pengar til åremålsdagar og til jul. Ein ussel konvolutt med pengar i, er ikkje det heilt store å gje, syns eg, difor kopierte eg idèen frå ei facebookside, og slik blei det.

Julegåvene har eg laga for det meste sjøl, men denne ølvotten, som skal tovast, blei diverre ikkje ferdig i tide. Her måtte det ein annan vri til.

Me har ikkje akkurat kvit jul i år. Det einaste kvite eg fekk auge på i dag, er denne vesle hagleflekken, som hadde lagt seg i dørmatta ute på plattingen.

Stort juletre har me ute, så difor blei det til å kutte toppen av ei lita gran i hagen og setje den i vatn på eit bord.

Elles ønskjer eg alle mine blogglesarar ei fredfull jul og eit skikkeleg godt nytt år.

#jul #strikking #julepresang #juletre #ølvott

Det har gått fleire tiår


Sidan bildet av denne lystlege gjengen, med meg liggjande, blei tatt, har det gått fleire tiår. Her var hårtufsene  til damene ein heilt anna farge enn i dag.
Dette er bilde av Stord teleområdes vinklubb.
I går var det julevinklubb, ei hending me gler oss til i lange tider. Me har med oss kvar vår julegåve, som blir nummerert og samla i ei korg. Kvar og ein får trekke eit nr som tilsvarar nr på ein pakke. Hvis nokon får sin eigen pakke, er det innsamling av alle pakkane og ny runde med trekking. I går blei det berre tre rundar, men det har hendt at både sju og åtte rundar måtte til. Den største skuffelsen er når det klaffar første gongen.
Eg burde tatt eit liknande bilde av klubben no i alderdommen, men kven kan kome på slikt i slike festlege stunder. Eg har i alle fall eit bilde av meg sjøl i full mondur, tatt av ma'en, før eg gjekk i klubb. Kjolen er frå førre århundre, men hatten er av nyare dato.
  For dette høve hadde eg fått meg ein tatovering framme på bringa. Tatoveringa er ikkje av den livslange sorten, den kan fjernast med limløysande middel.

Her er gåva eg hadde med meg. Ein engel laga av spraya vinflaske etc.

Her er gåva eg fekk. Ein strikka og lett tova engel, skikkeleg fint handarbeid. Den heng no i englevindauga mitt.

Klubben var, som vanleg, særs vellukka, med godt pinnekjøt og alt som høyrer med.

Elles går dagane med stormsteg mot jul, men ein tur i skog og mark må ein unne seg. Dette bildet blei tatt på torsdagsturen.

Same dag, på Nille, blei det kjøpt ein kunstig amaryllis og dandert saman med brake og anna grønt. Ideen fekk eg frå ei veninne,

som hadde ein annan vri på dekorasjonen.

Sidan siste blogginnlegg, er det komen fleire nye englar.


No sel butikkane mange varer særs rimeleg. Bl.a. slik som dette pleddet til halv pris, 40 kr. Det skal eg bruke til å lage nissar av i neste nissesesong.

Til slutt eit julehjarte, som heng på julehuset i hagen. Dette skulle bli ein krans, som blei mislukka og dermed gjort om til eit hjarte.

#julekrans #vinklubb #engel #diy

Jul opp og jul i mente

No handlar det om jul og alskens juleførebuingar, her under kjem ikkje vasking av tak og vegger. Det er mange kjekkare ting å gjere i denne mørke tida før jul. Om vegger og tak absolutt treng vask, er det betre tider å gjere det på. Tysdagsturen i skogen blei skifta ut med kranselaging i hytta til ei av turveninnene.  Me rusta oss til med  streng, avbitar, blåbærlyng, granbar etc

 

Resultatet heng her

Eg laga to, her er ein av dei ferdig dandert og hengt på kjøkendøra. Eg er mektig stolt, dette er min første krans nokon sinne. Dei andre var røynde kranselagarar.

Eit originalt juletre stod ved hytta.

Dette var første gong på mange år, at eg gjekk rundt juletreet.

                                                                                                     
På spraya vinflaskefronten er det komen to nye englar.

I vindauga står fire kjøpeenglar og lyser opp i svarte kvelden

To heimelaga står i eit anna vindauge.

På strikkefronten er det store ting på gang, i alle fall før dei er tova.

#Strikking #diy #julekrans #juleengler

Det blei for kjedeleg

Å servere vinen rett frå vinmonopolet sin tradisjonelle pappkartong, blei for kjedeleg i strikkeklubben sin juleklubb. Noko måtte gjerast og tankar flaug gjennom hovudet mitt, timar før gjestene skulle kome. Resultatet av dette var alt anna enn kjedeleg, Det vakte lott og løye, men vakker er han ikkje.


-------o-------
"Reven lå under birkerot" heiter det i songen, men no ligg den ikkje der lenger, den ligg på ei rot under taket i julehuset, med ei mus på ryggen. Denne reven har lagt i ti år i ein plastpose, hos ei som ikkje var særs interessert i daude revar. Rett før den skulle gå rake vegen i bosset, kom ho i tankar om eg kunne gjere meg nytte av den, og det  kunne eg.

-----o-----
I ei samkome eg hadde på onsdag, blei denne ideen servert. Restane etter smultringkoka kunne fuglane få nytte av.  Bland eplebitar og fuglefrø i ein kopp, slå det varme smultet over og la det stivne. Så kan du setje deg ved vindauga og nyte synet av svoltne småfuglar, som et av hjartans lyst.


#fuglemat #vinkartong #diy

Og nokon juletre heng i taket.

Retting: Eg såg at overskrifta var feil, det skulle stå: Nokre juletre heng i taket, men får ein retta det opp når det først står der? Nei, ikkje kul...:-((
Ikkje alle juletre treng å ha nåler og stå på golvet. Vårt er utan ei einaste nål, og heng under taket..


Noko av julepynten er laga av champagnekorkar



Her er det englesong frå  morgon til kveld

#engler #jul #juletre

Eg såg svart på det, men.....


 I over femti år har eg brukt den samme krumkakeoppskrifta, men då glutenallergi kom inn i bildet, prøvde eg å omskape den gamle oppskrifta til glutenfri, med å skifte ut kveitemjølet med eit glutenfritt mjøl. Den gamle oppskrifta likte ikkje dette, kakene blei gode nok på smak, men veldig vanskelege å steike.

Etter mange år med trufast følgje, måtte me skilja lag.

Løysinga fann eg på bloggen morsmiddag.blogg.no, der ligg krumkakene under søte gleder. Trykk her Ho reklamerte for gode krumkaker, der ho hadde bytt ut kveitemjølet med glutenfritt. Sidan eg har brukt oppskrifter frå denne bloggen fleire gonger før, med godt resultat, gjekk eg i gong med deiglaginga.
Eg blei noko skeptisk, då den første kaka var ferdig, og det er ikkje til å undre seg over når ein ser det sørgjelege resultatet på bildet over.
Den andre kaka blei brent,
men så snudde lukka seg.
Makan til gode krumkaker og ikkje minst, lettsteikte. Ma'en, som er særs glad i krumkaker, fekk eit salig uttrykk då han åt den første. Dette var godsaker, var dommen.

Dei ser fine ut, der dei ligg i boksen.

Nokre av kakene blei forma slik dei kan serverast med piska krem og syltetøy.
Desse to skal ma'en og eg ete til kaffien i dag, fylt med krem og rørt tytebærsyltetøy. Nam, eg gler meg.

Ute regnar det og julestemning kan ingen kalle det.

Men nissane er på plass utfor veggen på nissehuset, dei ventar sikkert på betre ver.





Denne nissen er heldig, han har eige hus.
Til dei strikkeinteresserte, så har han handstrikka jakke, vest og sokkar.

På spraya vinflaskeengel- fronten, viser eg ein nylaga engel. Her med ny vri, eit sylvfarga batterilys.


Dei andre måtte òg få lys.

Til slutt ein liten juledekorasjon, som er sett saman av bl.a. ein sydd vase og pjona hjarter

#Julekaker #glutenfrikrumkaker #julenisser #juledekorasjon #diy #engler #pjoning #strikking

 

"Man tager" ein tom tekstilstøvfjerner og eit lys

Her er det snakk om eit batterilys, som har slutta å virka og er på veg til restavfallet og ein tom støvfjernar. Inni støvfjernaren er det ein kvit plasthylse, som til vanleg blir kasta.

Ein torsdagskveld, slik som i går, utan noko av interesse i fjernsynet, kan skapartrongen dukke fram.
Saman med lyset og støvfjernaren fann eg fram ei trekule med ferdig teikna fjes og ei vattkule, der eg teikna fjeset sjøl.  Med litt anna dill og dall, såg desse to englane dagens lys.

Her med meir lys, for å sjå detaljane betre, saman med ein vase, som blei laga i same farten.

Vasen er to stk stiv filt, som er dekorert og sydd saman. Inni er det eit syltetøyglas.

Med fotolys, baksida

Den nylaga nissen har vore på gjenbruket og kjøpt seg nye sko for kr 40-

Når det gjeld strikking, ligg det ein del "slakt" i strikkekorga og ventar på montering.

#julenisse #engel #diy #gjenbruk

Bland ketchup, champagne og melk, kva blir det?

Blandinga høyrdes ikkje god ut, og her er det heller ikkje snakk om at ein skal drikke dette. Etter at ketchupen, champagnen og melka er fortert og emballasjen skal i restavfallet, tek ein vare på korkane.
Det er korkane som blir blandinga.
Melkekorken blir limt champagnekorken som igjen blir limt på ketchupkorken, og med litt filt, blonder, trekuler, ull, tusj og ein slik kjetting som ofte heng på merkelappen på nye klede, står denne elegante dama fram.

Det er ikkje berre tull eg driv med, vottane her manglar berre tomlar.

Viss ein har gamle pledd, ein pinne, ein mann med boremaskin, litt bøyeleg ledning, og ymse anna, kan ein nisse bli til i ein fart. Boremaskinmannen har ein bruk for når det skal borast hol til å tre ledningen, som skal bli til armar, gjennom holet.
Mannen kan ein sløyfe, dersom ein er eit kvinnfolk med eigen boremaskin.


Dette er ikkje høgverdig handarbeid, det er sikkert og visst, men ein nisse som skal sitje i ein gapahuk i dei Osterøyske skogar i  jula, er den akkurat passeleg forseggjort.

Den er av same sorten som den nye nissen i Trollskogen.

Sundag blei den plassert ved ein stein i skogen og i dag bar buksebaken tydelege spor etter musa på jakt etter bolmateriell. Difor blei den flytta eit hakk lenger opp, men eg er stygt redd for at den vesle gnagerbanditten ikkje lar seg hindre av den grunn.

#julenisse #jul #champagnekork #DIY #museplage

Inni er han raud og flytande

Denne nissen kan ein ikkje kalle edrueleg, der han heng i gryte under taket i nissehuset, full av raudvin.

Ferdig pynta til jul, små akevittnissar står klar til pinnekjøtet.

Her er nissar i alle fasongar






På omnen jobbar kvernkallen

Skulle det bli kaldt, står juletøflene klar.

I Strirande augeskogen er det lys

 Jula i Trollskogen blir meir og meir innhaldsrik

Nissekona har fått plass i eit tre, der er ho ikkje så utsett for smågnagarar. På kinnet har ho plaster, der var gnagarane på ferde i fjor. I år har dei plukka med seg mjukt og fint materiell til bolet sitt, frå eine armen til ein nisse.

I heimen er det musestrikk på gang.

Jula snik seg innpå, dag for dag .Første spretten med julekaker er i boks. Verdens beste havreflan, glutenfri, men like gode som dei vanlege.

#jul #julekaker #havreflan #glutenfri #julenisse #julehus

Julegate langt til skogs

I går opna ma'en og eg ei julegate, langt inne i skogen. Det var ikkje mange frammøtte, berre oss to, når ein ser bort frå nokre få joggarar, som stressa forbi med tunga omtrent på navelen.
Det blei særs koseleg der ute i Eventyrvegen og Trollskogen, då det vart heilt mørkt og alle dei batteridrivne lysa lyste.

Ikkje så enkelt å feste det til mobilkamera, men eit lite inntrykk kan ein få.
Dette er juletreet, som har fått leddlys frå Jusk på seg. Ei lenke kostar 20 kr + batteri, så det spørs kor lenge dei lyser. Men koseleg blei det.

I dag, før kl ni, sykla eg ut med fleire nissar, som fekk plass rundt juletreet. Pynten elles på treet, er pjonehjarter, ein kunst eg lærte på husflidslaget no i haust.



Lenger nede i Eventyrvegen, er det mange lys, bl.a. desse to, som står i vindauga til Veslefrikk med fela.

I dag har eg leika meg med champagnekorkar og tubestrikk og dette er resultatet. Tenkte at dei skal få plass på juletreet i skogen.


Seinare i dag skal eg å ta turen til eit barnebarn, som nyss har blitt 16 år. Sidan ho har hest, har eg strikka denne luva til henne. Den kan ho ha på seg i mørke vinterkveldar, når ho skal ut å spa møk og fore hestane.

Han her minner meg på at no må ein snart tenkje på det som skal i kakeboksane til jul.

#strikking #pjone #julegate #julenissar #jul

Litt juks og den grøne blei svart

Champagnekork-nissar har eg skrive om før. No er nokre av korkane omgjort til englar. Dei første eg laga fekk handstrikka klede, det var smått, men gjekk trått.

Så kom jukset inn. Ferdig kjøpt tubestrikk blei leita fram, og det var berre å klippe og lime. Tre nissar og to englar ferdige på ein blunk.
Ja, ja, blunk og blunk, fru Blom, men i alle fall mykje raskare enn å strikke.


Stundom har korkane skrift over det heile, slik at det ikkje blir ein tom plass til andlet. Løysinga blei å sy ei hylse av hudfarga stoff, som blir tredd over korken.

Blir ei lita perle putta bak stoffet, får figuren nase.


Vinengleflokken er auka med ei. Her er brukt ei langhalsa vinflaske av den vanlege sorten, difor har engelen fått litt rufsepels øvst.

No er dei fem i talet.


Denne grøne vasen, fann eg ut hadde vore grøn lenge nok.

Her er den spraya svart og husar syngjande engel og pjona hjarter.

#pjoning #strikking #engel #vinengel #jul #julenisse #spraymaling #diy

Når vaskemakinvindauga blir meir spennande enn TV-skjermen


Eg lever eit spennande liv for tida og aldri har eg tenkt over kor uendeleg lang tid ein vask i vaskemaskina tar.
Det har seg slik at eg har eit stort lager av umerka garn. Noko har eg arva og noko er restar av eigne strikkeprosjekt, felles for alle nøstene er at magebeltet manglar. Ikkje veit eg om det er superwash, blandingsgarn eller rein ull.
All den tid eg er inne i ein toveperiode og den går føre seg i vaskemaskina, må garnet eg strikkar av vere ull, utan innblanding og handsaming av korkje det eine eller det andre. Sidan eg har dette store lageret med garn, er det forkasteleg å kjøpe nytt, då er det prøv og (forhåpentlegvis ikkje) feil metoden som blir brukt.
Det byrja med at eg såg bilde på Facebook, av omtrent slike nissar som dei under.  Eg fall for dei og fekk lyst å lage slike sjøl. Ein kunne kjøpe mønster ved å fylle ut ditt og fylle ut datt og laste ned fanden og hans oldemor, osv. Det såg komplisert ut, så garn og pinnar kom fram og prøvestrikkinga tok til. Det var ikkje så vanskeleg å tenkje seg til korleis ein slik nisse blei strikka og her er resultatet.

Ho til høgre er fri fantasi frå mi side. Han med berre nase, var meir lik på den på Facebook.

Før toving

#strikking #toving #julenisse #strikkegarn

Melkekartongkork, bomullsdott og champiskork, kva blir det?

Det svarar seg å samle på korkar etc, plutseleg ein dag kjem det til nytte.

Etter at dette er limt saman med Karlsons lim "som limer alt",  og strikkepinnar, garn og to knappenåler, er sett i sving, endar det opp med dette. Dei to knappenålene er "glimtet" i augo. Viss nokon er interessert, legg eg opp 26 m på p.nr 2,5, med tynt garn både på luva og kroppen. Kanten på kjolen til nissejenta er 10 m meir.

Nissane er ikkje akkurat store, men det er dette trollet, som no har fått tak over seg. Det kom straks inspeksjon av Trollskogens vaktmeiser, den vesle Raudstrupen.

#Troll #trollskog #julenisse #champagnekorknisser

Ser du den andre nissen i stolen?

I dag har eg laga to nissar. Begge to sit i denne stolen, den eine er mest dominerande, den andre litt verre å få auge på. Den største skal vera ein utenisse og er laga av diverse avklipp, gamle pledd og avlagte klede.


Viss du ikkje fekk auge på den minste, så sit den her.

Ein champiskorknisse

I går såg denne (vendbare) nissen dagen lys. Fjeset i botn blei laga for moro skuld.

Fleire nissar er under arbeid og kjem til å vise seg her på bloggen etter kvart.
#nisse #jul

Når uhellet er ute og ymse anna


Eg har med sjølvsyn sett at folk i min alder, brukar smikke når dei et. Eg burde absolutt gjort det same, for det er ikkje få gonger at maten hamnar der den ikkje skal, men ved smikke går grensa. Då heller eg meir til elefantar.
Denne teskjorta hadde fått ein fettflekk, og den lot seg ikkje fjerne, sjøl etter prøving med all verdas flotte flekkmidlar, som lova gull og grøne skogar. Etter å ha vaska den tre gonger, bla.a. på 60 grader, var flekken like synleg.
Det var då elefantane kom inn i bildet. Kvifor elefantar, kan ein spørje seg. Jo, det er fordi at elefantar var det eg hadde tilgjengeleg i augneblinken. Heldigvis hadde eg liggjande eit slikt papir som ein festar på stoffet med strykejern og deretter over flekken.
Det var berre ein flekk, men det såg litt stusseleg ut med den eine elefanten, så den fekk selskap av fleire. Det gode med dette, er at søler eg fleire gonger, har eg fleire elefantar på lager.

På strikkefronten er desse vottane på pinnane. Kjempekjekke å strikke.

Englane aukar i tal, no er dei blitt fire og fleire skal dei bli.

Etter fleire dagar med guffent ver og innesitjing, var dagen i dag fin og heilt utan det våte element. Turen gjekk til Innigranskogenkafèen. Me hadde med oss varm kakao og ertersuppe. Suppa skulle varmast opp på bål.
Vel framme i kafeen, fekk me auge på denne blide dama. Ho hadde fyrt i gruva og steikte flesk og pannekaker på ein primus. Det lukta himmelsk.

Lys hadde ho òg tent for å få den rette stemninga. Ugla er stamgjest i kafèen.

Ma'en friska opp bålet.


Det blei skikkeleg god stemning i Innigranskogenkafèen. Me likar godt at det er fleire enn oss som nyttar kafèen i skogen.
Under turen blei dette teiknet på at hausten er på hell, fanga inn med mobilkameraet. Eit haustfarga blad, som syng på siste verset.

Og så bar det heim til godstolen.
#tur #strikking #sying #bål #pannekaker #ertersuppe #utekafe

Det stoppar ikkje med ei

Har ein først fått dilla på noko her i gården, stoppar det ikkje med å lage ei, to eller tre. Denne gong handlar dilla, som eg har skrive om før, kvitspraya vinflasker som blir til englar.
Her er siste skot på stamma, der ho står saman med komande englar.


Ho har fått seg eit pjona hjarte, det er ein heklekunst eg lærte meg på ei strikkesamling i Husflidslaget, tysdag for to veker sidan.

I bruktbutikk kan ein finne både det eine og det andre. Eg fann denne stolen, den var måla med bl.a ein blåfarge, som ikkje passa inn. Hestehovudet blei pakka inn og resten spraya svart.

Ein Arne&Carlos-gut har fått nisseklede og passa perfekt i stolen.

Fleire pjona hjarter

Stundom må ein rive seg laus frå engle, nisse og pjoneaktivitet, og kome seg ut i frisk luft og fin natur. Her frå torsdagstrimmen, då kulda hadde rima landskapet.


Fint ved vatnet

På tysdagsturen regna det nesten heile tida, og då var det fint å finne tak over hovudet,

der ein kunne tenne opp eit varmande bål. Ei spanderte kaffi på henne, men ho hadde ikkje kopp, så skrukorken på vannflaska måtte gjera nytta. Litt liten kanskje, men varm kaffi blei det i alle fall.

#Strikking #pjone #tur #diy #gjenbruk #bruktfunn #nisse

Korleis eg lagar andletet, steg for steg


Etter at eg viste vinflaskeenglane, er det mange som vil ha oppskrifta på korleis eg lagar dei. Idèen til sjølve flaskene fekk eg frå handarbeidssida Skaperglede og kreativitet, men eg laga min eigen variant.
Her kjem andletet, slik eg lagar det, steg for steg.
Først fann eg fram ein kvit ankelsokk, av den typen som berre sig under helen når eg går, altså ingen ting å samle på. To saumar blir sydd på langs av sokken, og så blir det igjen delt i fire. To av delene får ein saum i enden. Då har eg under-andlet til fire englar.


Vatt blir putta i sokken, ei lita trekule puttar eg inni og surrar rundt med sytråd, det blir nase. Så surrar eg "halsen" igjen. Ein sytråd blir stramt surra rund hovudet, der augo skal kome. To vattkuler og litt vatt til hake, blir limt på.

Av hudfarga jerseystoff syr eg slike,

som blir tvinga over sokken.

Ein sterk dobbel sytråd blir dregen rett bak i kvart auge, medan nåla blir tredd på tvers for å markere munnen. Under nasa syr eg eit lite sting.


Treperler blir festa i "hola" til augo og etterpå syr eg nokre sting med kvitt broderigarn i augekroken og grått for å markere augo.
Munnen er sydd med kjedesting.

Bakhovudet, som er blitt litt flatt etter all syinga, får ei halv isoporkule el. limt på.

Håret er strikka av krøllgarn og elles er andletet sminka med rouge, slik at det får eit friskt utsjånad.

Dei to englane som er ferdige. Fleire tomme vinflasker ventar på tur til å bli englar.

#vinenglar #diy #strikking #sying #syoppskrift

 

Tomflaske+spraymaling og litt til

Idèen fekk eg frå Hanne Marit Henriksen på handarbeidssida Skaperglede og kreativitet. Ho hadde kvitspraya vinflasker og laga englar. Eg blei inspirert og gjorde det same. Frå skuffene på syrommet fann eg fram ymse og dermed var eg i gang.
Syns sjøl det blei ein staseleg engel.



Før har eg skrive om Hans og Grete frå Eventyrvegen, som blei som nye etter Zalovasken. Den gitarspelande Lorentz fekk same handsaminga, og rein blei han, så rein at heile andletet gjekk i oppløysing. Heldigvis har eg både andlet og andre kroppsdeler liggjande på syrommet, så det var snart gjort å gjere Lorents presentabel igjen.
Dette bilde er før vask, etter vask og den restaurerte Lorentz.

Her i hans rette element.

Litt av delelageret mitt.

Elles er det fint på fjellet og i skogen om dagen. Dette er frå ein tur til Sørlivatnet på Fitjarfjellet.


Det er mange merkjelege stadsnamn  rundtomkring.

Eg prøvde å overtale desse tre på brua til å fire buksa attmed skiltet, slik at me verkeleg fekk sjå ei skikkeleg kjeringerev, men dei viste lita interesse for saka.

Fine fargar frå skogsturen i dag.

Og innimellom klirrar strikkepinnane.

#strikking #tur #engel #uglevottar.

Før og etter, utruleg skilnad

Det gjekk ikkje reint lite Zalo til denne reingjeringsprosessen. Eg var skeptisk til at det ville lukkast, men blei positivt overraska over resultatet.

Her er Hans og Grete på plass hos heksa, som lurer på korleis ho skal få Grete opp i gryta, slik at ho kan koke og ete henne til kvelds.
Nifs soge og dette har ungane blitt fortalt i mange generasjonar. Er det rart at det er mange nervesvake folk rundtomkring?

No er det Lorentz sin tur, her er eg meir skeptisk. Han var ein vanleg kvit gitarspelande mann, men har endra hudfarge til mørkhuda, akkurat som Michael Jackson, berre omvendt. Det harde livet med ymse vertypar i Eventyrvegen, har nok gjort sitt til endringa. No ligg han med Zalo i heile fjeset, så får me sjå etter kvart korleis det går.

#rensing #eventyr #strikking #eventyrvegen

Les mer i arkivet » Februar 2017 » Januar 2017 » Desember 2016
Oldemorbloggen

Oldemorbloggen

77, Stord

Oldemor som ikkje har gyngestol, men kan gynga likevel.

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

Lenker

hits