Og nokon juletre heng i taket

Ikkje alle juletre treng å ha nåler og stå på golvet. Vårt er utan ei einaste nål, og heng under taket..


Noko av julepynten er laga av champagnekorkar



Her er det englesong frå  morgon til kveld

#engler #jul #juletre

Eg såg svart på det, men.....


 I over femti år har eg brukt den samme krumkakeoppskrifta, men då glutenallergi kom inn i bildet, prøvde eg å omskape den gamle oppskrifta til glutenfri, med å skifte ut kveitemjølet med eit glutenfritt mjøl. Den gamle oppskrifta likte ikkje dette, kakene blei gode nok på smak, men veldig vanskelege å steike.

Etter mange år med trufast følgje, måtte me skilja lag.

Løysinga fann eg på bloggen morsmiddag.blogg.no, der ligg krumkakene under søte gleder. Trykk her Ho reklamerte for gode krumkaker, der ho hadde bytt ut kveitemjølet med glutenfritt. Sidan eg har brukt oppskrifter frå denne bloggen fleire gonger før, med godt resultat, gjekk eg i gong med deiglaginga.
Eg blei noko skeptisk, då den første kaka var ferdig, og det er ikkje til å undre seg over når ein ser det sørgjelege resultatet på bildet over.
Den andre kaka blei brent,
men så snudde lukka seg.
Makan til gode krumkaker og ikkje minst, lettsteikte. Ma'en, som er særs glad i krumkaker, fekk eit salig uttrykk då han åt den første. Dette var godsaker, var dommen.

Dei ser fine ut, der dei ligg i boksen.

Nokre av kakene blei forma slik dei kan serverast med piska krem og syltetøy.
Desse to skal ma'en og eg ete til kaffien i dag, fylt med krem og rørt tytebærsyltetøy. Nam, eg gler meg.

Ute regnar det og julestemning kan ingen kalle det.

Men nissane er på plass utfor veggen på nissehuset, dei ventar sikkert på betre ver.





Denne nissen er heldig, han har eige hus.
Til dei strikkeinteresserte, så har han handstrikka jakke, vest og sokkar.

På spraya vinflaskeengel- fronten, viser eg ein nylaga engel. Her med ny vri, eit sylvfarga batterilys.


Dei andre måtte òg få lys.

Til slutt ein liten juledekorasjon, som er sett saman av bl.a. ein sydd vase og pjona hjarter

#Julekaker #glutenfrikrumkaker #julenisser #juledekorasjon #diy #engler #pjoning #strikking

 

"Man tager" ein tom tekstilstøvfjerner og eit lys

Her er det snakk om eit batterilys, som har slutta å virka og er på veg til restavfallet og ein tom støvfjernar. Inni støvfjernaren er det ein kvit plasthylse, som til vanleg blir kasta.

Ein torsdagskveld, slik som i går, utan noko av interesse i fjernsynet, kan skapartrongen dukke fram.
Saman med lyset og støvfjernaren fann eg fram ei trekule med ferdig teikna fjes og ei vattkule, der eg teikna fjeset sjøl.  Med litt anna dill og dall, såg desse to englane dagens lys.

Her med meir lys, for å sjå detaljane betre, saman med ein vase, som blei laga i same farten.

Vasen er to stk stiv filt, som er dekorert og sydd saman. Inni er det eit syltetøyglas.

Med fotolys, baksida

Den nylaga nissen har vore på gjenbruket og kjøpt seg nye sko for kr 40-

Når det gjeld strikking, ligg det ein del "slakt" i strikkekorga og ventar på montering.

#julenisse #engel #diy #gjenbruk

Bland ketchup, champagne og melk, kva blir det?

Blandinga høyrdes ikkje god ut, og her er det heller ikkje snakk om at ein skal drikke dette. Etter at ketchupen, champagnen og melka er fortert og emballasjen skal i restavfallet, tek ein vare på korkane.
Det er korkane som blir blandinga.
Melkekorken blir limt champagnekorken som igjen blir limt på ketchupkorken, og med litt filt, blonder, trekuler, ull, tusj og ein slik kjetting som ofte heng på merkelappen på nye klede, står denne elegante dama fram.

Det er ikkje berre tull eg driv med, vottane her manglar berre tomlar.

Viss ein har gamle pledd, ein pinne, ein mann med boremaskin, litt bøyeleg ledning, og ymse anna, kan ein nisse bli til i ein fart. Boremaskinmannen har ein bruk for når det skal borast hol til å tre ledningen, som skal bli til armar, gjennom holet.
Mannen kan ein sløyfe, dersom ein er eit kvinnfolk med eigen boremaskin.


Dette er ikkje høgverdig handarbeid, det er sikkert og visst, men ein nisse som skal sitje i ein gapahuk i dei Osterøyske skogar i  jula, er den akkurat passeleg forseggjort.

Den er av same sorten som den nye nissen i Trollskogen.

Sundag blei den plassert ved ein stein i skogen og i dag bar buksebaken tydelege spor etter musa på jakt etter bolmateriell. Difor blei den flytta eit hakk lenger opp, men eg er stygt redd for at den vesle gnagerbanditten ikkje lar seg hindre av den grunn.

#julenisse #jul #champagnekork #DIY #museplage

Inni er han raud og flytande

Denne nissen kan ein ikkje kalle edrueleg, der han heng i gryte under taket i nissehuset, full av raudvin.

Ferdig pynta til jul, små akevittnissar står klar til pinnekjøtet.

Her er nissar i alle fasongar






På omnen jobbar kvernkallen

Skulle det bli kaldt, står juletøflene klar.

I Strirande augeskogen er det lys

 Jula i Trollskogen blir meir og meir innhaldsrik

Nissekona har fått plass i eit tre, der er ho ikkje så utsett for smågnagarar. På kinnet har ho plaster, der var gnagarane på ferde i fjor. I år har dei plukka med seg mjukt og fint materiell til bolet sitt, frå eine armen til ein nisse.

I heimen er det musestrikk på gang.

Jula snik seg innpå, dag for dag .Første spretten med julekaker er i boks. Verdens beste havreflan, glutenfri, men like gode som dei vanlege.

#jul #julekaker #havreflan #glutenfri #julenisse #julehus

Julegate langt til skogs

I går opna ma'en og eg ei julegate, langt inne i skogen. Det var ikkje mange frammøtte, berre oss to, når ein ser bort frå nokre få joggarar, som stressa forbi med tunga omtrent på navelen.
Det blei særs koseleg der ute i Eventyrvegen og Trollskogen, då det vart heilt mørkt og alle dei batteridrivne lysa lyste.

Ikkje så enkelt å feste det til mobilkamera, men eit lite inntrykk kan ein få.
Dette er juletreet, som har fått leddlys frå Jusk på seg. Ei lenke kostar 20 kr + batteri, så det spørs kor lenge dei lyser. Men koseleg blei det.

I dag, før kl ni, sykla eg ut med fleire nissar, som fekk plass rundt juletreet. Pynten elles på treet, er pjonehjarter, ein kunst eg lærte på husflidslaget no i haust.



Lenger nede i Eventyrvegen, er det mange lys, bl.a. desse to, som står i vindauga til Veslefrikk med fela.

I dag har eg leika meg med champagnekorkar og tubestrikk og dette er resultatet. Tenkte at dei skal få plass på juletreet i skogen.


Seinare i dag skal eg å ta turen til eit barnebarn, som nyss har blitt 16 år. Sidan ho har hest, har eg strikka denne luva til henne. Den kan ho ha på seg i mørke vinterkveldar, når ho skal ut å spa møk og fore hestane.

Han her minner meg på at no må ein snart tenkje på det som skal i kakeboksane til jul.

#strikking #pjone #julegate #julenissar #jul

Litt juks og den grøne blei svart

Champagnekork-nissar har eg skrive om før. No er nokre av korkane omgjort til englar. Dei første eg laga fekk handstrikka klede, det var smått, men gjekk trått.

Så kom jukset inn. Ferdig kjøpt tubestrikk blei leita fram, og det var berre å klippe og lime. Tre nissar og to englar ferdige på ein blunk.
Ja, ja, blunk og blunk, fru Blom, men i alle fall mykje raskare enn å strikke.


Stundom har korkane skrift over det heile, slik at det ikkje blir ein tom plass til andlet. Løysinga blei å sy ei hylse av hudfarga stoff, som blir tredd over korken.

Blir ei lita perle putta bak stoffet, får figuren nase.


Vinengleflokken er auka med ei. Her er brukt ei langhalsa vinflaske av den vanlege sorten, difor har engelen fått litt rufsepels øvst.

No er dei fem i talet.


Denne grøne vasen, fann eg ut hadde vore grøn lenge nok.

Her er den spraya svart og husar syngjande engel og pjona hjarter.

#pjoning #strikking #engel #vinengel #jul #julenisse #spraymaling #diy

Når vaskemakinvindauga blir meir spennande enn TV-skjermen


Eg lever eit spennande liv for tida og aldri har eg tenkt over kor uendeleg lang tid ein vask i vaskemaskina tar.
Det har seg slik at eg har eit stort lager av umerka garn. Noko har eg arva og noko er restar av eigne strikkeprosjekt, felles for alle nøstene er at magebeltet manglar. Ikkje veit eg om det er superwash, blandingsgarn eller rein ull.
All den tid eg er inne i ein toveperiode og den går føre seg i vaskemaskina, må garnet eg strikkar av vere ull, utan innblanding og handsaming av korkje det eine eller det andre. Sidan eg har dette store lageret med garn, er det forkasteleg å kjøpe nytt, då er det prøv og (forhåpentlegvis ikkje) feil metoden som blir brukt.
Det byrja med at eg såg bilde på Facebook, av omtrent slike nissar som dei under.  Eg fall for dei og fekk lyst å lage slike sjøl. Ein kunne kjøpe mønster ved å fylle ut ditt og fylle ut datt og laste ned fanden og hans oldemor, osv. Det såg komplisert ut, så garn og pinnar kom fram og prøvestrikkinga tok til. Det var ikkje så vanskeleg å tenkje seg til korleis ein slik nisse blei strikka og her er resultatet.

Ho til høgre er fri fantasi frå mi side. Han med berre nase, var meir lik på den på Facebook.

Før toving

#strikking #toving #julenisse #strikkegarn

Melkekartongkork, bomullsdott og champiskork, kva blir det?

Det svarar seg å samle på korkar etc, plutseleg ein dag kjem det til nytte.

Etter at dette er limt saman med Karlsons lim "som limer alt",  og strikkepinnar, garn og to knappenåler, er sett i sving, endar det opp med dette. Dei to knappenålene er "glimtet" i augo. Viss nokon er interessert, legg eg opp 26 m på p.nr 2,5, med tynt garn både på luva og kroppen. Kanten på kjolen til nissejenta er 10 m meir.

Nissane er ikkje akkurat store, men det er dette trollet, som no har fått tak over seg. Det kom straks inspeksjon av Trollskogens vaktmeiser, den vesle Raudstrupen.

#Troll #trollskog #julenisse #champagnekorknisser

Ser du den andre nissen i stolen?

I dag har eg laga to nissar. Begge to sit i denne stolen, den eine er mest dominerande, den andre litt verre å få auge på. Den største skal vera ein utenisse og er laga av diverse avklipp, gamle pledd og avlagte klede.


Viss du ikkje fekk auge på den minste, så sit den her.

Ein champiskorknisse

I går såg denne (vendbare) nissen dagen lys. Fjeset i botn blei laga for moro skuld.

Fleire nissar er under arbeid og kjem til å vise seg her på bloggen etter kvart.
#nisse #jul

Når uhellet er ute og ymse anna


Eg har med sjølvsyn sett at folk i min alder, brukar smikke når dei et. Eg burde absolutt gjort det same, for det er ikkje få gonger at maten hamnar der den ikkje skal, men ved smikke går grensa. Då heller eg meir til elefantar.
Denne teskjorta hadde fått ein fettflekk, og den lot seg ikkje fjerne, sjøl etter prøving med all verdas flotte flekkmidlar, som lova gull og grøne skogar. Etter å ha vaska den tre gonger, bla.a. på 60 grader, var flekken like synleg.
Det var då elefantane kom inn i bildet. Kvifor elefantar, kan ein spørje seg. Jo, det er fordi at elefantar var det eg hadde tilgjengeleg i augneblinken. Heldigvis hadde eg liggjande eit slikt papir som ein festar på stoffet med strykejern og deretter over flekken.
Det var berre ein flekk, men det såg litt stusseleg ut med den eine elefanten, så den fekk selskap av fleire. Det gode med dette, er at søler eg fleire gonger, har eg fleire elefantar på lager.

På strikkefronten er desse vottane på pinnane. Kjempekjekke å strikke.

Englane aukar i tal, no er dei blitt fire og fleire skal dei bli.

Etter fleire dagar med guffent ver og innesitjing, var dagen i dag fin og heilt utan det våte element. Turen gjekk til Innigranskogenkafèen. Me hadde med oss varm kakao og ertersuppe. Suppa skulle varmast opp på bål.
Vel framme i kafeen, fekk me auge på denne blide dama. Ho hadde fyrt i gruva og steikte flesk og pannekaker på ein primus. Det lukta himmelsk.

Lys hadde ho òg tent for å få den rette stemninga. Ugla er stamgjest i kafèen.

Ma'en friska opp bålet.


Det blei skikkeleg god stemning i Innigranskogenkafèen. Me likar godt at det er fleire enn oss som nyttar kafèen i skogen.
Under turen blei dette teiknet på at hausten er på hell, fanga inn med mobilkameraet. Eit haustfarga blad, som syng på siste verset.

Og så bar det heim til godstolen.
#tur #strikking #sying #bål #pannekaker #ertersuppe #utekafe

Det stoppar ikkje med ei

Har ein først fått dilla på noko her i gården, stoppar det ikkje med å lage ei, to eller tre. Denne gong handlar dilla, som eg har skrive om før, kvitspraya vinflasker som blir til englar.
Her er siste skot på stamma, der ho står saman med komande englar.


Ho har fått seg eit pjona hjarte, det er ein heklekunst eg lærte meg på ei strikkesamling i Husflidslaget, tysdag for to veker sidan.

I bruktbutikk kan ein finne både det eine og det andre. Eg fann denne stolen, den var måla med bl.a ein blåfarge, som ikkje passa inn. Hestehovudet blei pakka inn og resten spraya svart.

Ein Arne&Carlos-gut har fått nisseklede og passa perfekt i stolen.

Fleire pjona hjarter

Stundom må ein rive seg laus frå engle, nisse og pjoneaktivitet, og kome seg ut i frisk luft og fin natur. Her frå torsdagstrimmen, då kulda hadde rima landskapet.


Fint ved vatnet

På tysdagsturen regna det nesten heile tida, og då var det fint å finne tak over hovudet,

der ein kunne tenne opp eit varmande bål. Ei spanderte kaffi på henne, men ho hadde ikkje kopp, så skrukorken på vannflaska måtte gjera nytta. Litt liten kanskje, men varm kaffi blei det i alle fall.

#Strikking #pjone #tur #diy #gjenbruk #bruktfunn #nisse

Korleis eg lagar andletet, steg for steg


Etter at eg viste vinflaskeenglane, er det mange som vil ha oppskrifta på korleis eg lagar dei. Idèen til sjølve flaskene fekk eg frå handarbeidssida Skaperglede og kreativitet, men eg laga min eigen variant.
Her kjem andletet, slik eg lagar det, steg for steg.
Først fann eg fram ein kvit ankelsokk, av den typen som berre sig under helen når eg går, altså ingen ting å samle på. To saumar blir sydd på langs av sokken, og så blir det igjen delt i fire. To av delene får ein saum i enden. Då har eg under-andlet til fire englar.


Vatt blir putta i sokken, ei lita trekule puttar eg inni og surrar rundt med sytråd, det blir nase. Så surrar eg "halsen" igjen. Ein sytråd blir stramt surra rund hovudet, der augo skal kome. To vattkuler og litt vatt til hake, blir limt på.

Av hudfarga jerseystoff syr eg slike,

som blir tvinga over sokken.

Ein sterk dobbel sytråd blir dregen rett bak i kvart auge, medan nåla blir tredd på tvers for å markere munnen. Under nasa syr eg eit lite sting.


Treperler blir festa i "hola" til augo og etterpå syr eg nokre sting med kvitt broderigarn i augekroken og grått for å markere augo.
Munnen er sydd med kjedesting.

Bakhovudet, som er blitt litt flatt etter all syinga, får ei halv isoporkule el. limt på.

Håret er strikka av krøllgarn og elles er andletet sminka med rouge, slik at det får eit friskt utsjånad.

Dei to englane som er ferdige. Fleire tomme vinflasker ventar på tur til å bli englar.

#vinenglar #diy #strikking #sying #syoppskrift

 

Tomflaske+spraymaling og litt til

Idèen fekk eg frå Hanne Marit Henriksen på handarbeidssida Skaperglede og kreativitet. Ho hadde kvitspraya vinflasker og laga englar. Eg blei inspirert og gjorde det same. Frå skuffene på syrommet fann eg fram ymse og dermed var eg i gang.
Syns sjøl det blei ein staseleg engel.



Før har eg skrive om Hans og Grete frå Eventyrvegen, som blei som nye etter Zalovasken. Den gitarspelande Lorentz fekk same handsaminga, og rein blei han, så rein at heile andletet gjekk i oppløysing. Heldigvis har eg både andlet og andre kroppsdeler liggjande på syrommet, så det var snart gjort å gjere Lorents presentabel igjen.
Dette bilde er før vask, etter vask og den restaurerte Lorentz.

Her i hans rette element.

Litt av delelageret mitt.

Elles er det fint på fjellet og i skogen om dagen. Dette er frå ein tur til Sørlivatnet på Fitjarfjellet.


Det er mange merkjelege stadsnamn  rundtomkring.

Eg prøvde å overtale desse tre på brua til å fire buksa attmed skiltet, slik at me verkeleg fekk sjå ei skikkeleg kjeringerev, men dei viste lita interesse for saka.

Fine fargar frå skogsturen i dag.

Og innimellom klirrar strikkepinnane.

#strikking #tur #engel #uglevottar.

Før og etter, utruleg skilnad

Det gjekk ikkje reint lite Zalo til denne reingjeringsprosessen. Eg var skeptisk til at det ville lukkast, men blei positivt overraska over resultatet.

Her er Hans og Grete på plass hos heksa, som lurer på korleis ho skal få Grete opp i gryta, slik at ho kan koke og ete henne til kvelds.
Nifs soge og dette har ungane blitt fortalt i mange generasjonar. Er det rart at det er mange nervesvake folk rundtomkring?

No er det Lorentz sin tur, her er eg meir skeptisk. Han var ein vanleg kvit gitarspelande mann, men har endra hudfarge til mørkhuda, akkurat som Michael Jackson, berre omvendt. Det harde livet med ymse vertypar i Eventyrvegen, har nok gjort sitt til endringa. No ligg han med Zalo i heile fjeset, så får me sjå etter kvart korleis det går.

#rensing #eventyr #strikking #eventyrvegen

Kjem jula brått på kjerringa i år òg eller er det ei ævelengd (evighet) til jul? + strikketips


Jula kjem alltid brått på, syns eg, så i dag blei det laga ein julevase med filta motiv. Det var kjempekjekt å halde på med. Første steg var å klippe til to like firkantar med stiv filt, kjøpt på Panduru. Neste steg var filting av motiv og tredje steg var å sy ein saum i kvar side med maskin. Så var det berre å setje eit syltetøyglas i midten, slik at eg kunne sjå korleis det tok seg ut.
Andre sida på julevasen


Grunnen til at eg brukte ævelengd (evighet) i overskrifta, var at eg leste denne definisjonen på orda ævelengd og pittelitt.

Takk, takk, eg vil berre ha pittelitt, er det me ofte seier om ymse, f.ekspl når kakefatet går rundt for fjerde gong og ein er stappmett, men har lyst på pittelitt til.

Så lite er pittelitt:
Kok eit loppelår i sju vatn og det fettet som flyt oppå det sjuande vatnet er pittelitt


Ofte kan ein bruke ordet ei ævelengd. F.ekspl, no har eg venta ei ævelengd på at det skal bli min tur.
Så lenge er ei ævelengd
Sjå for deg eit fjell som er tusen meter høgt, tusen meter breidt og tusen meter langt. Ein spurv flyg opp ein gong i veka for å kvesse nebbet sitt. Når fjellet er borte, er det gått ei ævelengd.

Sokkestrikking
Eg har aldri vore nokon sokkestrikkar.  Det med å strikke hæl var noko eg gløymde ut mellom dei få gongene eg prøvde, men no har det endra seg. Det manglar ikkje på bøker med sokkestrikking, men denne vesle boka her, var det som skulle til for at eg aldri vil gløyme ut hælstrikking.

Det som står skrive på baksida av boka, er sant som det er sagt.

Skjemaet var supert, alt eg treng å vite står der.

No kjem eg aldri meir til å lure på korleis det no var den hælen skulle strikkast.

I dag tok ma'en og eg ein tur i Eventyrskogen for å drive litt vedlikehald av eventyra. Hans og Grete har stått i døropninga til heksa i årevis, og var etter kvart blitt nokså grøne, både i fjeset og på kleda. Dei blei tatt med heim og lagt i Zalo, slik at den verste grønska skal forsvinne og sidan skal dei få seg ein omgang i vaskemaskina. Det spørs som dei toler det, viss ikkje må eg lage nye, noko eg håpar eg slepp.

Ma'en sykla heim, men eg ville sjå etter sopp og jammen fann eg kantarell. Sjøl om dei ikkje ser så vakre ut, er dei fantastisk gode når dei blir sprøsteikt med litt salt på.


Til slutt eit stemningsbilde frå stovevindauga i dag kl 0730. Teletårnet er fortida pynta med Rosa sløyfe lys.

#strikking #grønske #soloppgang #eventyr

Betre hugs for kr 14,90 og ei tå til å vera kry av

 Det er etter kvart byrja å skrante med hugsen, men så leste eg eit råd for dette i eit innlegg på Facebook.
Vidundermiddelet var Rosmarin.
Ei potte med nemde krydderurt til kr 14,90, blei kjøpt inn og sett i vindaugskarmen. Iflg innlegget skulle det virke på hugsen berre ved spre lukta si i rommet. Ikkje at eg kan kjenne at det luktar noko som helst, men ein får tru på det skrivne ord. Stundom er eg bortom og nippar eit blad som eg tygg på, sjøl om eg ikkje akkurat seier nam, nam. Så er det berre å vente på at ting som er gått i gløymeboka, skal dukke opp igjen.
Eg måtte fortelja frisøren min, Anne Berit, om dette vidundermiddelet. I samtalen løp kom me inn på ymse anna og bla. a. om alderen på sysken og slikt, men då eg i farten ikkje heilt kunne hugse alderen på alle syskena mine, sa ho tørt, trur du må gå heim å ete meir av den rosmarinen din. Ja, ja, det er av sin eigen frisør ein skal ha det.
  Eg ser ikkje bort i frå at eg må investere i fleire potter av hugsemiddelet.

Her i huset går strikkepinnane så det susar. Dette er noko av det som produsert i den seinare tid.
Kaninvottar

Påbyrja uglevottar


Sokkar


Arne&Carlos dokke, som skal bli nisse


Så var det tåa, som endra status frå gamalmannstå til reine statussymbolet. 
Det hadde seg slik at eg blei merksam på at nagla på stortåa mi var kolande blå. Uff, tenkte eg, nok eit alderdomsteikn.
Dette endra seg etter at eg hadde hatt ein av mine to årlege besøk hos ho som steller føtene til folk. Ho kunne fortelja at dette var slikt som toppidrettsfolk og andre som gjekk mykje, fekk. Eg blei så kry av tåa mi, at no viser den til kreti og pleti, berre så synd det er for kaldt å gå med sandalar, for då kunne eg ha vifta med tåa, slik at flest mogeleg kunne sjå og beundre den. Her er bildet sprita opp, slik at blåfargen kom meir til sin rett.

Dette terrenget er årsaka til blåfargen. Timevis i stein og ur, her på veg til Ulvanoso i Kvinnherad. Målet  blei ikkje nådd den dagen, me var redd at mørket ville kome på. Å gå i kjempeur etter at det er mørkt, er ikkje spøk. Me snudde på  Øktaredalsnuten 1155 m.o.h.



Utsyn på veg til Stovegolvet på Stord

Og bak huset blomstrar det i dei gamle fjellskoa.

#Toppidrett #strikking #tur #fjellsko #krydderurt
 

Designerhattar er dyre

For ei fattiglus som meg, nyttar det ikkje å boltre seg i f.espl designerhattar. Sidan eg heldigvis er utstyrt med ein livleg fantasi, så var det rake vegen å lage seg ein designerhatt sjøl.

Om eg ikkje er ein berømt designer, kan eg trygt kalle dette ein designerhatt. Ingen har maken, hatten er unik. Med ein hane på toppen, ugle i front og alskens pynt og fjas rundtomkring. Ein staseleg hatt blei det, for å seie det mildt

Bak ser den slik ut.

Høve var ein syttiårsdag, då må ein pynte seg i sin beste stas og det var mange som var misunneleg på den flotte hatten. Dei bønfalt meg om å få prøve den. Her kjem det fram at hatten likegodt kan brukast til mann som til dame.




Ønskje hos syttiåringen var vin, så nokre av oss slo seg saman og kjøpte kartongvin, som eg sydde ugle til, og nokre vinflasker, samt ein liten skvett likør under den vesle strikka munken i framkant.

Her er ugla frå framsida og frå der ein tappar vinen.


På strikkefronten er det nissestrikk som står på programmet. Dette skal bli enten ein nissegut eller jente.

På terrassen har hausten gjort sitt inntog.

#strikking #presang #bursdag #hatt

Oppussing av kjøkenmøblar, strikking og ymse anna

Ei veninne med stor venekrets ligg på sjukehus, då kan det lett bli for mange blomar.  Gåvekort frå blomebutikk var løysinga, men lite inspirerande for pasienten der og då. Idèen til denne tøyblomen fekk eg kvelden før og den var fort gjort å lage, når ein har skåpet fullt av stoff og diverse ferdigmåla syltetøyglas ståande frå  "mal på syltetøyglas-perioden".



Arne&Carlos nissejenta har fått selskap av ein nissegut.

I mange år har eg strikka figurar av ymse slag, og alltid brukt eit aprikosfarga garn, som ein kunne få kjøpe i fleire garnmerker. F.ekspl har eg brukt dette garnet til alle eventyrfigurane i Eventyrvegen. Plutseleg var aprikosfargen ikkje i bildet lenger og omtrent umogeleg å få tak i. Eg tråla strikkebutikkane, utan resultat. Heldigvis fann eg magebelte på garnet og ringte fabrikken, Dale garn. Fargen var framleis i produksjon, så då var det å finne ein butikk som førte merket. Kvist og Kvast her på Leirvik skal skaffe meg garnet, sjøl om ho måtte ta inn mykje meir enn det eg hadde bruk for, og ikkje var sikker på om ho fekk selja resten. Så folkens, skal de strikke nissar, så har Kvist og Kvast garnet som skal til. Eg driv reklame i rein takksemd over sørvisen.
Her er litt av det som er strikka i denne andletfargen.


Elles har eg svingt målarkosten i det siste. På rein impuls gjekk eg berserk med måling og kost, og sette farge på ymse trekvite møblar på kjøkenet.

Skåpet er ikkje ferdigmåla enno, ein gråfarge skal målast på der det trekvite er.

Stundom må ein ta seg på tur, og sist torsdag bar det til fjells. Først med el-sykkel ein times tur, så opp 600 trapper, vidare innover fjellet til dette tårnet, som var målet. Fem timar på tur i det fine veret gjorde godt.
Eg traff framandfolk, som eg kom i snakk med, to festlege damer og ein hund. Dei syns dei hadde sett meg før og det viste seg at det var frå Norge Rundt sitt innlegg om Eventyrvegen. Det var då eg kjende meg som ein A-kjendis midt der oppe på fjellet.

Her nytte eg nista mi og kjende fred og fordragelegheit sige inn i heile meg.

Er dette stor kunst? Sjå analyseringa.

Viss ein byrjar å analysere dette bildet, for å sjå meininga bak det heile, kan ein sjå så mangt. Ser ein etter er det to turkise felt, som ein anar har ei lengt etter å bli smelta saman, men ein raudleg aura stengjer for dette. Legg merkje til dei små runde felta, som er som månar i universet, dei flyt rundt sjølve motivet i øm harmoni..
j
Slik kan ein halde på å analysere og sjå både det eine og det andre med kunstneriske augo, men eigentleg er dette eit målingsunderlag for diverse spraying av syltetøyglas og gamle panner. I går ble det brukt til å kaste rusket på, då ma'en reinska tytebær. Han har det under føtene.

Når han ikkje reinskar tytebær, lagar han si eiga vogn, den skal han bruke til å frakte materiell til ein gapahuk, som han er i gong med i dei Osterøyske skogar. Han er særs stolt over dette køyretøyet, som det har vore mykje arbeid med.

Fleire har spurd meg om kva slag garn eg bruker til andleta i figurane mine. Eg fann eit magebelte på garnet og der står det Dale babygarn nr 3403. Det har vore vanskeleg å få tak i, men eg ringte til fabrikken og dei kunne opplyse om at garnet var på lager, det var berre å finne seg ein butikk som fører Dalegarn og bestille det der. Bildet viser garnet og den påbyrja Arne & Carlos nisseguten.

Sidan eg er ARK-medlem kom tilbod på mail i dag, om å reservere denne boka til redusert pris. Eg så gjorde, så no skal det strikkast vottar.

Før ein fjelltur i dag, såg det slik ut gjennom stovevindauga. Flott septembersol.

Fjellturen byrja med ei lita trapp, berre 600 trinn. Lita når ein samanliknar med trappa me gjekk til Skålatårnet i Loen for akkurat ei veke sidan. Den hadde fleire tusen trinn, og den hang bak i tjukkleggen i fleire dagar etterpå.

Nokon nytte utsynet over fjell og sjø frå ein heilt annan vinkel.

#tur #natur #strikking #maleri #hobby

Snakkar nyhendereportaren i NRK sant?

Eg veit ikkje om eg kan tru det han sa i kveld. På slutten av ei sending, sa han at det berre var tre månader til jul, kan det vera sant? Tre små månader og dei går fort.
Eg er i grunnen så smått byrja med nisselaging, før han i tv kom med den tvilsame påstanden sin. Her ein dag blei denne nissejenta ferdig og ein nissegut er under arbeid.

Slike Arne & Carlos dokker er helst slappe i fisken, berre stappa med fyllstoff. Eg har ein annan vri, i tillegg til fyllet puttar eg inni noko frå Biltema, som blir brukt til å binde opp blomar med. Med ein slik i kroppen, kan dei både sitje og bøye armar og føter.


Her er det som får liv i nissejenta. Ca 30 kr for fem meter.

Det er ikkje berre nissar, det blir tid til troll og. Dette er eit trollfjes, som har vore på eit troll i Trollskogen, men som småfuglane pikka hol i både her og der. Det var på veg i restavfallet, men i siste liten fekk eg det for meg at reparasjon var tingen, slik at det kunne gjera nytte for seg i Trollskogen ei stund til. Nytt skjegg og hår, og dermed var det klart for å glo på folk som kom framom.


Frå nissar og troll til ferieturen i Olden i Nordfjord.
Dette minnar meg om boka til Hemingvay, Den gamle mannen og havet. Det ikkje er sikkert at  mannen er gamal og ikkje er det havet heller.

Dette huset frå same turen, kunne like godt høyrt heime i ville vesten.

 Elles manglar det ikkje på høge fjell i området.

og fine motiv med tåke

og ville fossefall

og isbrear. Me var vitne til utlendingar som gjekk langt innafor stoppgrensa. Dei har ikkje respekt for faren i samband med at breen kan rase.

Sydenstemning frå hotellrommet på Aleksandra hotell, eit hotell eg kan anbefale på det varmaste.

Til slutt eit bilde av han som fekk traktordraumen oppfylt, denne fargen var midt i blinken.

 #strikking #jul #traktor #troll #nisse #tur #natur

Brått blei me tjue år eldre


Opp var det tjo og hei, me var trass i våre 77 og 81 år, ikkje ein dag over 70. Det gjekk lett og fint, minus hundrevis av små pustestopp for min del,  mindre for ma'en som er i betre form enn eg. Dei fem og ein halv timane det tok for oss å nå Skålatårnet, var ei flott oppleving, men eg trega på alle stillesitjande strikketimane i godstolen. Eg burde i staden løpt opp
bratte bakkar og ned djupe dalar, då hadde pusten og eg spelt meir på lag.
Her omtrent halvegs 

 Me traff mange på vegen, som etter å ha studert dei grå tufsene våre og rynkene i fjeset, skraut uhemma over kor spreke me var. Ei dame skreik over seg etter at ho hadde fått veta alderen vår og ropte til han ho gjekk saman med, tenk dei er 81 og 77 år gamle. Ho skulle ønskja at ho var like sprek når ho ein gong langt i framtida nådde same alder. 
Det er i slike stunder ein kjenner seg noko spesiell.

Ma'en glad og lukkeleg ved målet. Sist me tok turen var i 2003.
Men så var det nedturen då
Først gjekk det fint, men etter kvart byrja gamle kneskadar å vakne til liv hos ma'en, og heilt nye og nokre gamle vondter i mine føter gjorde seg gjeldande. Det svei i stortåa, som møtte skoen hardt og nådelaust i dei tusenvis av bratte trappene. Knea svei og ein stad øvst oppe i låra, som eg aldri har kjent noko til før, svei som berre det.
 Til slutt slengde eg meg ned i krekebærlyngen og tenkte at her vil eg liggje til min døyande dag, eg orkar ikkje gå eit steg lenger.

Me sat og "slikka våre sår", både ma'en og eg.
Men så kom eg på medisinveska eg hadde drege med meg, slik for sikkerheit skuld. Ein Ibux 400 gjekk ned på høgkant hos meg og ma'en smurde seg med Voltarol.
Etter ei stund blei det mykje betre og me gjekk optimistisk vidare nedover.
Det tok si tid, det var langt ned.
Då det var omtrent ein time igjen av turen, hendte det noko mystisk. Same vegen me hadde gått oppover, var no blitt minst dobbel så lang og føtene byrja å leva sitt eige liv. Dei sjangla til høgre og venstre og stundom var det som om dei seig under oss.
Det var då me brått blei 20 år eldre, der me halta oss nedover og nedover, og det ville ingen ende ta. Me kjende oss ikkje ein dag yngre enn hundre år.
Endeleg nede, traff me på ein bøling med kyr. Eg trur ma'en tenkte, kva glor de etter, har de aldri sett ein trøyt hundreåring før?

Turen opp tok fem og ein halv time, nedturen ca fire timar. Etter ein rask tur i dusjen, var det rett ned til middagen på hotell Alexsandra. Hotelleigaren som hadde høyrt om turen via ma'en, måtte ta meg i handa og gratulera med den store innsatsen, samstundes som han fortalte dei som stod rundt, kor spreke me var. Det var sjølvsagt ein opptur og smigrande som berre det.

No to dagar etter spøker me og ler og spør oss sjøl om kva tid me skal gå same turen igjen, og svaret er alltid det same, ALDRI meir. Trass i ulempene på nedturen, var det ei heilt fantastisk, strålande oppleving i flott natur og fint ver og me er kjempeglade over at me gjekk heilt til tårnet på Skåla.

Nesten aldri eit blogginnlegg utan å nemne strikking og slikt.
Det blei ikkje så mykje av den sorten på turen, men litt blei det likevel. Tanken er å lage ei julejente av Arne&Carlos dokkeoppskrift. Luve, skjørt og ein halvferdig jakke var resultatet av strikkinga i haustferien. Dokka som kleda er til, er nesten ferdig strikka og ligg til venstre for ho som er mannekeng.

Elles har eg kjøpt meg strikkeboka, Hønsestrikk til folket. Der var det oppskrift på mykje og mangt, samt denne festlege hønekleshengaren.

#strikking #strikkebok #hønsestrikk #skålatårnet #tur #natur

Slik gjekk det til då eg prøvde å prute, etter oppskrift frå Tv-program

Eg såg eit Tv-program I går, som viste oss korleis ein kunne prute. Iflgj deira røynsle, var det Ikkje noko ein Ikkje kunne prute på. Med min nye lærdom friskt I minne, ville eg praktisere dette, då me tok inn på Dragsvik hotell Sogn. Me fekk vite prisen på rommet, noko som slett Ikkje var dyrt, ville eg prøve  meg. Er det råd å få litt avslag her, spurde eg. Han såg litt tvilande ut, så eg fortalte om prutekurset frå TV. Han sa at me kunne få eit lite avslag, men då braut ma'en inn, som syns det var særs pinleg det heile, og meinte me skulle betale det som var prisen. Eg skjemdes litt eg og, så det blei lott og løye av heile prutinga.

Det flotte paret I bunad, som stod til utstilling, er det mor til resepsjonisten som har laga. Eg blei særs begeistra over det flotte handarbeidet.

Utsynet frå hotellrommet kunne nesten Ikkje vera vakrere enn dette.

Å blogge frå mobiltelefonen, er Ikkje så enkelt, syns eg, men håpar på eit noko lunde bra resultat likevel.

Ny vri, kyr og bjørnebær

Har eg ikkje anna strikk for handa, blir det stundom ei Arne&Carlos-dokke eg tyr til. I oppskrifta skal dokkene fyllast med vatt etter kvart som ein strikkar. No har eg prøvt meg på ein ny vri, med å tre inn i kroppen litt støtte, slik at armane kan bøyast og dokka kan sitje utan å ha støtte i ryggen. Litt meir arbeid, men kjekkare dokker.

Denne kan stå på hovudet attåt ein vegg.

Her kan dokka sitje utan støtte bak.

Det dreier seg ikkje berre om strikkedokker, stundom dreg ein på sykkeltur, heilt ut i det blå. Der kan ein møte på kyr,

og fiskeoppdrett langt der nede.

Bjørnebæra er i rute.

Eg fann meg ein fin stad ved sjøen

med lyng i to fargar

Det var tydeleg at her hadde nokon prøvt fiskelukka, det flaut av fiskesnøre, krokar og emballasje. Kort sagt var den fine fiskestaden full av boss. Her måtte det ryddast. Plastposar var det rikeleg av, så det var det berre å fylle opp.

Ein blå båt seig framom.

Det var det ei fin stund på den nyrydda fiskestaden.
Brått fekk eg lyst til å prøve fiskelukka, men hadde ikkje fiskesaker med meg. Sidan miljøvandalane, som hadde vore der før meg, hadde lagt frå seg rikeleg med fiskeonglar og snøre, fann eg ein raunekvist og feste snøret på. Det blei ca 5 m snøre utanom vasen. Eg slengde det ut i vatnet og var heile tida klar over at å få fisk på dette utstyret var like stor sjanse, som å fiske i ein søledam, men det var kjekt å slenge snøret ut i vatnet, nyte utsynet og vente på fiskebetet, som eg visste aldri ville komme.


Veret var ikkje strålande, men det gjorde ingen ting.
Dagen etter var veret betre og då var det tur i skogen.


Dette er ei oppstilling av dokkene, før ho med mørkt hår skulle reise til austlandet.

#strikking #Arne&Carlos #sykkeltur #fisketur #søppel

Eg kjende skam då eg blei observert


Tanken min var at her kunne eg redde ein lårhals, eller det som verre var. Difor sparka eg til bananskalet, som låg midt på golvet i Kiwibutikken. Eg sparka og sparka, men det låg der som klistra til golvet og det var akkurat det som var tilfelle. Ingen lårhals ville ta skade av å trø på dette bananskalet, som enten var limt eller malt på golvet. Eg blei observert av ei dame, noko som gjorde at eg kjende meg meir enn dum, der eg stod å sparka til inga nytte.

Dette kjenner eg inga skam over. Ny Arne&Carlos, ferdig strikka i dag.

I dag tidleg var utsynet slik frå vindauga. Eg lurte verkeleg på om det ville bli ein fin dag.

Det skein opp, så eg sette meg ut og stoppa knesokkane mine.


Det blei ingen tur i dag, har enno gangsperr etter å ha gått ned dei over 600 trappene på fjellet, på fredag. Opp har eg gått mange gonger, men det er første gong eg gjekk ned.
Fine haustfargar på fjellet.

Langt der nede segla ein raud båt

Nede låg skodda, men oppe skein sola frå skyfri himmel.


I alle fall var nista god, grovbrød med brunost. Etter at eg hadde ete den, byrja tilbaketuren og sykkelturen heim igjen.


#strikking #Sokkestopping #fjelltur #dokker

Blei kvitt pillemisbruket og strikkar sokkar igjen



Ho blei hjarteoperert
Hadde smerter etterpå
Fekk smertestillande tablettar
Tida gjekk, inntak av tablettar auka
Legen skreiv ut alt ho ville ha
Ho ville ha, ho var blitt avhengig
Ho slutta å strikka
Ho slutta å springe med hunden sin
Ho slutta med nesten alt
Ho som før var slank, blei tjukk

Ho blei ei anna, skifte karakter, me kjende ho ikkje igjen
Ein dag fall ho om på golvet heime, vakna opp og visste ikkje noko om tid og stad
Ho miste sertifikatet og blei lagt inn til avvenning

Ho kom seg litt etter litt
Fekk igjen sertifikatet
Ho spring igjen med hunden sin
Ho har tatt av 31 kg
Ho strikkar igjen
Ho er blitt den gode, gamle syster vår
Men ein ting er endra, ho vil aldri ta ein smertestillande tablett igjen, ikkje eingong ein paraset.

Eg har sjølvsagt spurt om godkjenning for dette blogginnlegget. Ho meinte det kanskje kan hjelpe andre, som måtte vera i same situasjon, til å sjå at det er håp sjøl om det ser mørkt ut.
Dei fine sokkane ho har strikka, skal loddast ut i ein hundeforening.
Her er den glade friske, saman med hunden sin.

Marit Bjelland og Zita

Foto: Marit Marie Strand, NRK
#pillemisbruk #strikking #hund

 

Best ho låg der, kom det ein hoggorm

For tre dagar sidan, på ei øy like ved Tønsberg, låg ho og nytte sola på svaberget og ante fred og ingen fare. Det er dotter mi denne soga handlar om. Som sagt, ho nytte sola i fulle drag og søv litt innimellom der på svaberget. Brått kjende ho eit lite stikk, det var  ikkje spesielt vondt, men nok til at ho vakna opp og fekk sjå eit lite vesen som snodde seg nedover svaberget. Først trudde ho det var ein slags mark eller liknande, men så blei ho klar over at det var ein liten hoggorm. Ho slo opp på internetten og leste seg fram til kva ein burde gjere under slike omstende. Rådet var at lege måtte kontaktast og slik hadde det seg at Røde Kors sin legebåt kom med blålys og heile pakka. Ho fekk beskjed om å halda handa i ro dei næraste dagane.

Her ser ein tydeleg kva hand hoggormen angreip.
Den til venstre, som er høgrehanda, er mykje tjukkare.
Ho og ektemannen måtte avbryte ferien, for handa blei ikkje betre etter kvart. No sit ho på sin eigen veranda, som er heilt fri for hoggorm.

Etter at eg hadde vore på besøk hos ho med hoggormhanda, kom ei veninne innom og bad meg på koseleg prat og raudvin i hagen. Sola gjekk ned i vest, som den alltid gjer, og mørket kom sigande. Pledd, som vertinna har strikka sjøl av eintråds ullgarn, kjøpt på Færøyane, lunte godt over skuldre og føter.

Ein kan ikkje ha hastverk når ein tar på seg å strikke slike pledd som dette. Det tar si tid.

Mannen i huset kom ut og kveikte eit bål for oss raudvinsnytande kvinnfolk. Eg ville ha eit bilde der både raudvinen og bålet kom fint fram, men vertinna var pysete, ho nekta plent å ta handa med raudvinsglaset så langt inni bålet som eg ville. Mannen i huset var tøffare og eg fekk bildet mitt.

Då stunda var slutt og eg måtte ta på heimveg, kom månen over taket til naboen.

Dagen i dag har vore særs fin, men i morgon har dei trua med regn. Håpar dei tar feil, meteorologane.
#vin #hoggormstikk #strikking #bålkos

Eg bad om ei øl og sjå kva eg fekk

Det var reker og krabbe til kveldskosen og ma'en var ein tur på kjøkenet, då eg kom på at ein øl kunne passe til måltidet. Eg ropte til han, ta med ei øl! Hæ, sa han og eg gjentok ønskje om ei øl.
Øl og fjøl, det kan forvekslast, i alle fall når ein dreg på åra og lyden frå stova til kjøkenet lett kan forvanskast. I alle fall, ma'en kom inn med ei fjøl, slik som ein har brødet på når ein sit ved eit dekka bord..
Det var ikkje vanskeleg å le av den misforståinga.

Dei hårlause, som eg skreiv om i førre innlegg, har fått hår.
Dette håret var lett å montere, eit stk av eit fjuskepelsteppe blei limt på, og dermed fekk guten hår.
Eg har mykje på lager og i boksen med luver, fann eg to hattar som passa til guten.
Ein blå

og ein svart.

Jenta har fått hår.

Elles har ei heks sett dagens lys.
Først heldt ho hus på kjøkenet, men etter å ha drukke ein kopp sjokolade med krem, ville ho ut i skogen der hekser høyrer heime.


Ei ny Arne&Carlos er på pinnane

Det verste med å strikke desse dokkene er byrjinga, der 8 masker skal delast på fire pinnar. Det er ikkje lett å halda styr på, maskene er levande og stundom ser dei sitt snitt til å hoppe ut av pinnane, og dermed er kaoset eit faktum.

For å halda liv i meg sjøl må eg kvar dag ta desse tablettane. Augo tar eg i staden for tran. Augebryna er nokre skamdyre blåbærtablettar, som skal vera så veldig bra for synet og andre ting i kroppen, iflg. produsenten. Nasa har noko med pacemakeren å gjera og munnen er for at kolestorolen skal halda seg på eit akseptabelt nivå. Den siste er sikkert bra for meg, sidan ekte meierismør er noko eg nyt dagleg, ofte skore med ostehøvel, nam, nam. 

For å halda meg sunn og frisk, går eg to gonger i veka trimtur i skogen, saman med gode, gamle kollegaer, som også er gode vener. Det har me gjort i over 20 år, sommar som vinter. Men stundom, ca ein gong om året, dreg me med oss kvitvin og reker, som me nyt i same området som me trimmar. I dag var det berre fire av oss som kunne samlast om denne feststunda, som kvikka oss opp i kvardagen.

#strikking #vin #tur #venner #øl

 

Eg humra og lo heile boka gjennom

Etter at eg er blitt medlem av Storytel på mobiltelefonen, har eg lest uhorveleg mange bøker. Eller høyrt, rettare sagt. Forfattarar som Amalie Skram, Roy Jacobsen, Leo Tolstoj etc. etc. har underhaldt meg både tidleg og seint. Dette er forfattarar som eg før har hatt lyst til å lese, men har kvidd meg til å ta tak i. 
 Den siste boka eg høyrde på var " På høye heler over Grønland" av Siri Østli. Aldri har eg ledd så mykje av ei bok. Den var tvers igjennom morosam og traff min humoristiske sans midt i blinken. Seinare kjem det to bøker til av henne, det gler eg meg til.

Samstundes som eg høyrer på gode bøker, kan eg strikke. To fluger i eit smekk. Desse to skalla dokkene, skal med tida få meir klede og hår.

Trollet, som har hatt to hovud og hender på armane, har stått i Trollskogen noko ribba ei stund.
|
No er trollet restaurert, ikkje at det ser lystigare ut av den grunn.

I dag kl 0700 viste gradestokken tre grader. Difor blei eg inspirert til dette haustdiktet, med få ord og heilt utan rim og elles temmeleg talentlaust.
Varmepumpa på
Lyng i vasen
Det er haust i stova

#strikking #troll #haust #bøker

Noko passar inn i ultramoderne heimar, noko ikkje

Denne vasen, som eg har laga av filt og skinn og handsydd med voksa bomullstråd, kan passe inn i ein kvar moderne, heilkvit heim.


Har ein attpåtil lite skapplass, er den lett å parkere når den ikkje er i bruk.

Dette trollet passar ikkje inn i nokon heim, men så er ikkje det meininga heller. Eit troll med to hovud i Trollskogen, har no berre eit hovud igjen, det andre var rett og slett rotna på rot. Hendene var og eit  sørgjeleg kapittel, difor har eg sydd nytt i dag.

Eit strikk må ein alltid ha på handa, her er ei nesten ferdig Arne&Carlos-dokke. Har prøvt ein ny vri, med streng inni kropp og armar, slik at den kan bøyast i ulike stillingar.

Ein kan ikkje alltid sitje inne med symaskin eller strikkepinnar, stundom må ein ut på tur og sanke inn til vinteren.


Og stundom må ein ut å reise.

#reise #strikking #Arne&Carlos #sying #troll #trollskog #blåbær

Les mer i arkivet » Desember 2016 » November 2016 » Oktober 2016
Oldemorbloggen

Oldemorbloggen

77, Stord

Oldemor som ikkje har gyngestol, men kan gynga likevel.

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

Lenker

hits